Cel badania Test ma na celu ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko wybranym alergenom wziewnym. Dzięki temu możliwe jest określenie, które substancje wywołują reakcję alergiczną u pacjenta oraz jak silna jest ta reakcja.
Wskazania kliniczne diagnoza alergicznego nieżytu nosa, astmy oskrzelowej, atopowego zapalenia skóry i innych chorób alergicznych; ocena przyczyn objawów alergicznych u małych dzieci, u których testy skórne mogą być trudne do wykonania; monitorowanie zmian wrażliwości na alergeny w trakcie leczenia lub po wprowadzeniu działań unikowych; identyfikacja czynników wywołujących nasilenie objawów w grupie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których alergie mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze.
Materiał i przygotowanie pacjenta materiał biologiczny: krew żylna, surowica; przygotowanie: nie wymaga postu; zaleca się unikanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów i leków immunosupresyjnych przez co najmniej 5–7 dni przed pobraniem krwi, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza prowadzącego. Metoda Badanie wykonywane jest metodą Polycheck – immunoenzymatycznym testem w fazie stałej.
Na specjalnej płytce umieszczone są 20 wyselekcjonowanych alergenów wziewnych: Pyłek brzozy brodawkowej (Betula pendula) Pyłek olszyny szarej (Alnus incana) Pyłek leszczyny (Corylus avellana) Pyłek dębu (Quercus robur) Tymotka łąkowa (Phleum pratense) Pyłek żyta (Secale cereale) Pyłek bylicy (Artemisia vulgaris) Pyłek babki lancetowatej (Plantago lanceolata) Der p 1 – Dermatophagoides pteronyssinus Der f 1 – Dermatophagoides farinae Naskórek psa Naskórek kota Naskórek konia Naskórek świnki morskiej Naskórek chomika Naskórek królika Aspergillus fumigatus Cladosporium herbarum Penicillium notatum Alternaria tenuis CCD (cross‑reactive carbohydrate determinant) Surowica pacjenta jest inkubowana z immobilizowanymi alergenami.
Następnie dodaje się enzymatycznie znakowany przeciwciało anty‑IgE. Po reakcji enzymatycznej powstaje sygnał kolorowy, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia specyficznego IgE. Wynik odczytuje się fotometrem i wyraża w jednostkach kU/l.
Interpretacja wyników wartość 0,35–0,70 kU/l – niska wrażliwość, wynik może być klinicznie nieistotny; 0,70–3,5 kU/l – wrażliwość łagodna‑umiarkowana; > 3,5 kU/l – silna wrażliwość, zwiększone ryzyko wystąpienia objawów alergicznych przy ekspozycji na dany alergen. Interpretacja powinna zawsze uwzględniać wywiad kliniczny oraz ewentualne wyniki testów skórnych.