Cel badania Test ma na celu ilościowe oznaczenie specyficznych przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na wybrane alergeny pokarmowe. Wynik pozwala określić, czy organizm pacjenta jest uczulony na dany składnik diety i w jakim stopniu. Wskazania kliniczne diagnoza alergii pokarmowych u dzieci i dorosłych, szczególnie przy ciężkich objawach (np.
anafilaksja, pokarmowe zapalenie żołądka i jelit) monitorowanie przebiegu leczenia odczulającego wykluczenie alergii w przypadkach nietypowych objawów dermatologicznych, oddechowych lub pokarmowych wsparcie diagnostyki w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym ASD, gdzie nietolerancje pokarmowe mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę.
Próbka powinna być pobrana na czczo (co najmniej 2 godziny od ostatniego posiłku) i natychmiast odwirowana, aby uniknąć hemolizy. Metoda Analiza wykonywana jest metodą Polycheck z zastosowaniem inhibitorów CCD (Cross‑Reactive Carbohydrate Determinants), co minimalizuje fałszywie dodatnie wyniki spowodowane reakcjami krzyżowymi. Test opiera się na immunoenzymatycznym oznaczeniu (ELISA) w formie płytkowego testu, w którym poszczególne alergeny są przytwierdzone do stałej fazy.
Po dodaniu surowicy, specyficzne IgE wiąże się z odpowiednim alergenem, a następnie jest wykrywany przy użyciu znakowanego przeciwciała anty‑IgE. Lista badanych alergenów (Panel III) białko mleka krowiego białko jaja kurzego (albumina) pszenica (gluten) soja orzeszki ziemne orzechy laskowe krewetki ryby (np. dorsz) seler migdały Interpretacja wyników Wynik podawany jest w jednostkach kU/L.
Przyjęte przedziały interpretacyjne: 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE (negatywny wynik) 0,35‑0,70 kU/L – niska czułość, wynik może być klinicznie nieistotny 0,70‑3,5 kU/L – wrażliwość niska‑umiarkowana, wymaga korelacji z objawami klinicznymi 3,5‑17,5 kU/L – wrażliwość umiarkowana, prawdopodobieństwo reakcji alergicznej rośnie >17,5 kU/L – wysoka wrażliwość, duże ryzyko wystąpienia objawów po spożyciu alergenu Interpretacja powinna zawsze uwzględniać historię pacjenta, wyniki testów prowokacyjnych oraz ewentualne leki przeciwhistaminowe.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często obserwuje się zwiększoną częstość nietolerancji pokarmowych, które mogą nasilać objawy behawioralne i zaburzenia trawienne. Identyfikacja konkretnych alergenów pozwala na wdrożenie diety eliminacyjnej, co może przyczynić się do poprawy funkcji poznawczych i zmniejszenia zachowań problematycznych.