Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgM specyficznych dla antygenów p‑ciała bakterii Yersinia enterocolitica. IgM są pierwszą klasą immunoglobulin pojawiającą się w odpowiedzi na nową infekcję, dlatego ich obecność świadczy o aktualnym lub bardzo niedawnym zakażeniu (zwykle w ciągu ostatnich 7‑21 dni).
Wskazania kliniczne objawy przypominające ostre zapalenie wyrostka robaczkowego (pseudoapendicitis) lub ostre zapalenie jelit, takie jak ból brzucha, gorączka, biegunka z ewentualnym krwawieniem; podejrzenie zakażenia Y.
enterocolitica u pacjentów z osłabioną odpornością, w tym po przeszczepach lub w trakcie terapii immunosupresyjnej; rozpoznanie powikłań septycznych wywołanych przez tę bakterię; zespół bólu stawów, rumień guzowaty, zmiany skórne po przebytej infekcji (zespół poinfekcyjny); monitorowanie pacjentów z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcje przewodu pokarmowego mogą nasilać objawy neurobehawioralne i immunologiczne.
Metoda Po pobraniu 5‑10 ml krwi żylnej próbka jest odwirowana w celu uzyskania czystej surowicy. W surowicy oznacza się IgM metodą immunoenzymatyczną ELISA, wykorzystującą dobrze scharakteryzowane antygeny p‑ciała Y. Test jest kalibrowany względem standardów WHO i posiada wewnętrzne kontrole jakości. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykrycie IgM potwierdza niedawne zakażenie Y. enterocolitica (zwykle w ostatnich 1‑3 tygodniach).
Należy skonsultować wynik z lekarzem w celu ewentualnego rozpoczęcia antybiotykoterapii oraz oceny potrzeby dodatkowych badań, np. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgM. Nie wyklucza bardzo wczesnego stadium infekcji (przed wytworzeniem przeciwciał) ani późniejszego stadium, kiedy IgM zanikło, a utrzymują się IgG lub IgA.
Wynik niejednoznaczny – odczyt w granicach czułości testu; zaleca się powtórzenie badania po 7‑14 dniach lub jednoczesne oznaczenie IgG/IgA oraz wykonanie posiewu stolca. Przygotowanie pacjenta Do pobrania potrzebna jest 5‑10 ml krwi żylnej, z której uzyskuje się surowicę. Pacjent powinien unikać podawania immunoglobulin, surowicy zwierzęcej lub leków immunosupresyjnych na co najmniej 2‑3 tygodnie przed pobraniem, jeśli to możliwe, aby nie zakłócić wyników.