Cel badania Badanie ma na celu określenie obecności i poziomu przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko wirusowi rubelli (świnki) w surowicy krwi. Wynik pozwala stwierdzić, czy organizm wykształcił trwałą odporność po naturalnym zakażeniu lub po szczepieniu, a także ocenić ryzyko przeniesienia infekcji w czasie ciąży. Wskazania kliniczne Ocena statusu immunologicznego przed planowaną ciążą lub w trakcie ciąży w celu wykluczenia ryzyka zespołu wrodzonej różyczki.
Weryfikacja skuteczności szczepienia przeciwko różyczce, zwłaszcza po serii szczepień podstawowych lub przypominających. Diagnostyka przebytej infekcji w sytuacji, gdy objawy ostrej choroby minęły, a potrzebna jest dokumentacja odporności. Element szerszej oceny immunologicznej u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), gdzie nieprawidłowości immunologiczne mogą wpływać na przebieg choroby.
Kontrola po podaniu immunoglobulin lub innych preparatów immunologicznych, które mogą zakłócać wyniki. Materiał Do testu wykorzystuje się surowicę pobraną z krwi pełnej. Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana w temperaturze 4 °C i przechowywana w zamkniętym pojemniku do momentu analizy (maksymalnie 7 dni przy temperaturze 2‑8 °C, dłużej przy zamrożeniu –20 °C).
Przygotowanie pacjenta Nie ma wymogu specjalnego przygotowania – badanie może być wykonane w dowolnym czasie dnia.
Należy jednak uwzględnić: odczekanie co najmniej 4 tygodni po ostatnim szczepieniu przeciwko różyczce, aby uniknąć fałszywie podwyższonych wyników; odłożenie badania na co najmniej 3 miesiące po podaniu immunoglobulin, gdyż te preparaty mogą zawierać przeciwciała przeciwko rubelli; unikanie intensywnego wysiłku fizycznego i stresu bezpośrednio przed pobraniem krwi, co może wpływać na objętość osocza.
Metoda Przeciwciała IgG wykrywa się najczęściej metodą immunoenzymatyczną ELISA lub techniką chemiluminescencyjną (CLIA). Obie metody opierają się na: przyłączeniu antygenu wirusa rubelli do stałej fazy testu; wiązaniu specyficznych przeciwciał z surowicy z tym antygenem; detekcji kompleksu antygen‑przeciwciało przy użyciu enzymu (ELISA) lub substratu emitującego światło (CLIA), co pozwala na ilościowe określenie stężenia IgG.