Cel badania Badanie ma na celu identyfikację i określenie półilościowego poziomu przeciwciał IgM skierowanych przeciwko antygenom SARS‑CoV‑2 (białko S1 oraz nukleokapsydę N) w surowicy krwi. Obecność IgM wskazuje na niedawno wystąpione lub aktualne zakażenie, co wspiera diagnostykę ostrej fazy choroby oraz pozwala śledzić dynamikę odpowiedzi immunologicznej.
Wskazania kliniczne Potwierdzenie niedawnej infekcji SARS‑CoV‑2 u pacjentów z objawami grypopodobnymi lub innymi symptomami COVID‑19. Uzupełnienie diagnostyki molekularnej (PCR), szczególnie gdy wynik PCR jest negatywny, a podejrzenie kliniczne wysokie. Śledzenie przebiegu choroby i ocena serologicznej odpowiedzi po zakażeniu. Ocena statusu immunologicznego przed planowaniem szczepień przeciw COVID‑19.
Badanie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), które mogą mieć zwiększoną podatność na infekcje dróg oddechowych. Wykorzystywanie w badaniach epidemiologicznych do określenia rozpowszechnienia niedawnych zakażeń w populacji. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Surowica pobrana z żyły – 5‑10 ml krwi. Najlepszy termin pobrania to 7‑14 dni od wystąpienia pierwszych objawów lub od kontaktu z osobą zakażoną.
Przed pobraniem nie należy przyjmować wysokich dawek leków immunosupresyjnych, które mogą tłumić produkcję przeciwciał. Nie jest wymagany post ani specjalna dieta przed pobraniem próbki. Próbkę należy odwirować i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C, a analizę wykonać w ciągu 24 h od pobrania. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą półilościową (semi‑quantitative) przy użyciu testu immunoenzymatycznego (ELISA) lub immunochemiluminescencyjnego (CLIA).
Test bazuje na immobilizacji wyselekcjonowanych antygenów wirusa (białko S1 oraz N) na powierzchni płytki, które wiążą się specyficznie z przeciwciałami IgM z surowicy. Po dodaniu substratu uzyskuje się sygnał proporcjonalny do ilości przeciwciał, wyrażany w jednostkach arbitralnych (U/mL) lub jako stosunek do wartości progowej (np. Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych IgM.
Nie wyklucza bardzo wczesnego stadium infekcji (okres okienkowy) ani późniejszego etapu, w którym IgM już spadły. Wynik dodatni – obecność IgM sugeruje niedawną infekcję SARS‑CoV‑2, najczęściej w ciągu 7‑21 dni od zakażenia. W połączeniu z testem PCR i/lub IgG pozwala określić aktualną fazę choroby.