Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgM specyficznych dla wirusa opryszczki zwykłej (HSV‑1 i HSV‑2). Obecność IgM świadczy o niedawnym kontakcie z wirusem lub o ponownej aktywacji wirusa z fazy utajonej, co odróżnia infekcję pierwotną od późniejszych reaktywacji. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące ostre zapalenie opryszczkowe skóry lub błon śluzowych, takie jak opryszczka wargowa, opryszczka genitalna czy opryszczkowe zapalenie oczu.
Niejasne objawy neurologiczne, skórne lub ogólnoustrojowe, które mogą być wywołane nową infekcją HSV. Kontrola skuteczności terapii przeciwwirusowej – spadek poziomu IgM wskazuje na zahamowanie aktywnej replikacji wirusa. Badanie noworodków i niemowląt po porodzie w celu wykluczenia zakażenia wrodzonego HSV‑1/HSV‑2. U pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, ocena potencjalnego wpływu ostrej infekcji HSV na funkcje neurologiczne i zachowanie.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: 5 ml krwi pobranej żylą, odwirowana w celu uzyskania surowicy (bez dodatku antykoagulantu). Przygotowanie: nie wymaga postu ani specjalnych ograniczeń dietetycznych. Unikać pobrania próbki w ciągu 48 h od podania immunoglobulin, leków immunosupresyjnych lub szczepień, które mogą zakłócać wynik. Metoda W surowicy stosuje się technikę immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA).
Na powierzchni płytki utrwalone są antygeny HSV‑1 i HSV‑2, które wiążą się z przeciwciałami IgM obecnymi w próbce. Po dodaniu podłoża enzymatycznego lub chemiluminescencyjnego powstaje sygnał optyczny, którego intensywność jest przeliczana na jednostki międzynarodowe (IU/ml) na podstawie krzywej kalibracyjnej. Interpretacja wyników IgM dodatnie – sugeruje niedawne zakażenie (zazwyczaj 1‑3 tygodnie od ekspozycji) lub ponowną aktywację wirusa w stanie utajonym.
IgM ujemne przy jednoczesnym dodatnim IgG – wskazuje na przeszłą infekcję bez bieżącej aktywności wirusa. W przypadku podejrzenia reaktywacji zaleca się jednoczesne oznaczenie IgG oraz wykonanie testu PCR w materiale klinicznym (np. wymaz z owrzodzenia) w celu potwierdzenia obecności materiału genetycznego wirusa. Wynik należy oceniać w kontekście objawów klinicznych, historii choroby i ewentualnych czynników zakłócających (np.
Znaczenie w diagnostyce osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi U dzieci i młodzieży z ASD oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi infekcje HSV mogą prowokować krótkotrwałe regresje rozwojowe, nasilenie objawów behawioralnych oraz pogorszenie funkcji poznawczych. Wczesne wykrycie aktywnej infekcji umożliwia szybkie wprowadzenie terapii przeciwwirusowej, co może ograniczyć dodatkowy stres immunologiczny i potencjalny wpływ na procesy neuroimmunologiczne.