Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgG i/lub IgM przeciwko antygenom wirusa ludzkiej białaczki T‑komórkowej (HTLV‑I i HTLV‑II). Wynik pozwala rozróżnić przeszłe zakażenie od aktualnego nosicielstwa. Wskazania kliniczne Diagnostyka zakażenia HTLV‑I/II u osób z podejrzeniem chorób złośliwych, takich jak dorosła białaczka/limfoma T‑komórkowa (ATL) lub choroby neurodegeneracyjne związane z HTLV‑II.
Badanie przesiewowe przed transfuzją krwi, przeszczepem organów, podaniem immunoterapii lub innymi procedurami medycznymi wymagającymi oceny ryzyka zakażenia. Kontrola nosicielstwa w grupach podwyższonego ryzyka: partnerzy osób zakażonych, pracownicy służby zdrowia, osoby po transfuzji lub kontaktujące się z krwią. Włączenie do panelu diagnostycznego przy ocenie przyczyn zaburzeń neurorozwojowych, w tym u dzieci z autyzmem, które mogą wymagać terapii immunomodulacyjnych.
Monitorowanie serologicznego statusu u osób już zdiagnozowanych z HTLV‑I/II. Materiał i pobranie Do badania wykorzystuje się 5 ml krwi pobranej do probówki z antykoagulantem (np. Po odwirowaniu uzyskuje się surowicę, która jest przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 7 dni lub zamrożona przy –20 °C do dalszej analizy.
Metoda Wstępna kwalifikacja próbek odbywa się metodą immunoenzymatyczną ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay), w której na płytce mikrotitracyjnej utrwalone są antygeny HTLV‑I i HTLV‑II. Obecność przeciwciał w surowicy jest wykrywana przy pomocy enzymatycznego substratu, co generuje sygnał optyczny proporcjonalny do stężenia przeciwciał.
Pozytywny wynik ELISA wymaga potwierdzenia: Western blot – technika immunoblotowa pozwalająca zweryfikować specyficzność przeciwciał wobec poszczególnych białek wirusa. PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) – metoda molekularna wykrywająca materiał genetyczny HTLV‑I/II, używana jako ostateczne potwierdzenie aktywnego zakażenia.
Interpretacja wyników Negatywny – brak wykrywalnych przeciwciał; zakażenie HTLV‑I/II jest mało prawdopodobne, choć wczesna faza zakażenia (okno serologiczne) może dawać wynik fałszywie ujemny. Pozytywny – obecność przeciwciał wskazuje na przebyte zakażenie lub aktualny stan nosicielstwa; konieczne jest potwierdzenie testem Western blot lub PCR oraz ocena kliniczna.