Cel badania Test służy do wykrywania i ilościowego oznaczania przeciwciał skierowanych przeciwko tyreoglobulinie – białku będącemu prekursorem hormonów tarczycowych (T3, T4). Obecność i poziom tych autoprzeciwciał jest markerem autoimmunologicznej aktywności tarczycy. Wskazania kliniczne Podejrzenie autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, takiego jak choroba Hashimoto. Rozpoznanie choroby Gravesa – autoimmunologicznej przyczyny nadczynności tarczycy.
Monitorowanie przebiegu i skuteczności leczenia chorób autoimmunologicznych tarczycy. Wyjaśnianie nieprawidłowych wyników podstawowych testów tarczycowych (TSH, FT4, FT3). Ocena ryzyka zaburzeń tarczycowych u pacjentów z autyzmem (ASD) i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie dysfunkcje hormonalne mogą wpływać na rozwój poznawczy i zachowanie. Badanie w kontekście innych chorób autoimmunologicznych (np. choroby tarczycowo-nerwowe, cukrzyca typu 1).
Materiał biologiczny Do testu pobiera się krew żylna; po odwirowaniu uzyskuje się surowicę, w której oznacza się stężenie przeciwciał. Metoda pomiarowa Przeciwciała przeciw tyreoglobulinie oznacza się najczęściej metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub testem chemiluminescencyjnym (CLIA). Obie techniki zapewniają wysoką czułość i specyficzność, a wyniki podaje się w jednostkach IU/mL lub jako tytuł (np. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu.
Zaleca się unikanie przyjmowania dużych dawek jodu (np. środków kontrastowych, suplementów jodowych) w ciągu 24‑48 h przed pobraniem, gdyż mogą one tymczasowo podwyższyć poziom przeciwciał. Interpretacja wyniku Wynik ujemny (poniżej ustalonego zakresu referencyjnego) – brak istotnej autoimmunologicznej aktywności tarczycy.
Wynik dodatni (powyżej zakresu referencyjnego) – sugeruje autoimmunologiczne zapalenie tarczycy; wyższe wartości często korelują z większą intensywnością choroby. Wysokie titry obserwuje się najczęściej w chorobie Hashimoto, chorobie Gravesa oraz w innych schorzeniach autoimmunologicznych. Niskie, nieistotne podwyższenia mogą występować u osób zdrowych, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub po niedawnych infekcjach.
W połączeniu z wynikami TSH, FT4 i FT3 pozwala określić, czy autoimmunologiczna reakcja wpływa na funkcję hormonalną tarczycy. Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi Dysregulacja układu immunologicznego i nieprawidłowa czynność tarczycy są coraz częściej badane w kontekście ASD oraz innych zaburzeń neurorozwojowych.