Cel badania Badanie ma na celu określenie obecności w surowicy przeciwciał IgG oraz IgM skierowanych przeciwko antygenom p‑ciał Toxoplasma gondii. Wynik pozwala rozróżnić infekcję aktualną, niedawną oraz przebyte zakażenie. Wskazania kliniczne Ocena ryzyka transmisji wrodzonej w ciąży oraz monitorowanie kobiet w ciąży. Diagnostyka ostrej toksoplazmozy u pacjentów z objawami neurologicznymi, okulistycznymi lub ogólnoustrojowymi.
Kontrola zakażenia u osób z obniżoną odpornością (np. zakażenie HIV, po przeszczepach, w trakcie chemioterapii). Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu, ze względu na potencjalny wpływ wczesnej infekcji na rozwój mózgu. Wskazanie do dalszych badań (PCR, test avidity IgG) w sytuacji niejednoznacznych wyników. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły (3‑5 ml krwi żylnej).
Próbka powinna być odwirowana, a następnie przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i dostarczona do laboratorium w ciągu maksymalnie 7 dni. Unika się hemolizy, ponieważ może ona zakłócić wynik testu. Metoda Wykorzystuje się jedną z dwóch metod immunologicznych: Immunoenzymatyczny test ELISA – oparty na reakcji przeciwciał z immobilizowanymi antygenami p‑ciał, wykrywany spektrofotometrycznie.
Chemiluminescencja (CLIA) – bardziej czuła technika, w której sygnał świetlny jest generowany po związaniu przeciwciała z antygenem. Obie metody są kalibrowane względem międzynarodowych standardów, co zapewnia czułość ≥95 % i swoistość ≥98 %. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczny post. Należy jednak poinformować pacjenta, że przyjmowanie immunoglobulin, globulin anty‑Toxoplasma lub leków immunosupresyjnych może wpływać na wynik.
Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – bardzo wczesna faza infekcji (zwykle IgM dodatnie, IgG dodatnie – infekcja w fazie przejściowej (od 2 do 4 tygodni) lub ponowna aktywacja. IgM ujemne, IgG dodatnie – przebyta infekcja. W przypadku krótkiego odstępu od objawów zaleca się test avidity IgG, aby odróżnić niedawne od odległe zakażenie. Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na zakażenie; przy wysokim ryzyku (np.
ciąża) wskazane jest powtórzenie badania po 2‑3 tygodniach. Dodatkowe informacje Test nie rozróżnia pomiędzy aktywną a przebyłą infekcją – w razie wątpliwości zaleca się PCR z materiału biologicznego (np. Wyniki powinny być interpretowane w kontekście historii klinicznej oraz ewentualnych leków immunomodulujących.