Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał immunoglobuliny M (IgM) specyficznych dla pasożyta Toxoplasma gondii. Obecność tych przeciwciał wskazuje na aktualną lub bardzo świeżą infekcję, co umożliwia szybkie podjęcie działań diagnostycznych i terapeutycznych. Wskazania kliniczne Kobiety w ciąży lub planujące ciążę, które miały kontakt z kotami, spożyły niedogotowane mięso lub inne potencjalne źródła zakażenia.
Osoby z objawami ostrej toksoplazmozy (gorączka, powiększone węzły chłonne, bóle mięśni, zapalenie wątroby lub płuc). Pacjenci z obniżoną odpornością – po przeszczepie, z HIV/AIDS, poddawani terapii immunosupresyjnej. Badania przesiewowe w przypadkach niepłodności, nawracających poronień lub podejrzenia zakażenia wczesnodziecięcego. Dzieci i młodzież z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ze spektrum autyzmu, gdy istnieje podejrzenie prenatalnego czynnika infekcyjnego.
Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: 5 ml pełnej krwi pobranej z żyły obwodowej do probówki z żelatyną (bez antykoagulantu). Przygotowanie: nie wymaga głodówki; zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków przeciwzapalnych w dniu pobrania, które mogą wpływać na wynik. Metoda wykonania Serologiczne oznaczenie IgM przeprowadza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunoanalizą chemiluminescencyjną (CLIA).
gondii jest przytwierdzony do powierzchni płytki, a przeciwciała IgM z surowicy wiążą się z tym antygenem. Detekcja odbywa się przy użyciu enzymu (ELISA) lub luminoforu (CLIA), a wynik wyrażany jest w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) względem ustalonego punktu odcięcia. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na zakażenie w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni.
Konieczne jest jednoczesne oznaczenie przeciwciał IgG oraz, w razie potrzeby, testu avidity IgG w celu potwierdzenia świeżości infekcji. IgM ujemne – brak dowodów na bieżącą infekcję. Nie wyklucza wcześniejszego zakażenia, które może być wykryte poprzez obecność IgG. Wynik niejednoznaczny / szary obszar – zaleca się powtórzenie testu po 2‑3 tygodniach oraz ocenę dynamiki zarówno IgM, jak i IgG.
Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi Epidemiologiczne badania sugerują, że prenatalna infekcja toksoplazmozą może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rozwojowych, w tym spektrum autyzmu (ASD). Dlatego u kobiet w ciąży z czynnikami ryzyka (kontakt z kotami, spożycie surowego mięsa) zaleca się regularne monitorowanie zarówno IgM, jak i IgG, aby w razie potwierdzenia zakażenia podjąć odpowiednią terapię i ograniczyć możliwy wpływ na rozwój płodu.