Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy krwi przeciwciał IgG specyficznych dla nicienia Strongyloides stercoralis, wywołującego węgorczycę jelitowego. Wykrycie tych przeciwciał świadczy o kontakcie z pasożytem i umożliwia ocenę, czy infekcja jest aktywna, czy przeszła. Wskazania kliniczne Potwierdzenie narażenia na Strongyloides stercoralis u pacjentów po podróży do regionów endemiczych.
Diagnostyka przewlekłej, nawracającej lub hiperinfekcji u osób z upośledzoną odpornością (np. po przeszczepie, w trakcie terapii immunosupresyjnej). Kontrola skuteczności leczenia przeciwpasożytniczego oraz monitorowanie remisji. Ocena ryzyka zakażenia u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, u których obserwuje się dysbiozę jelitową i zwiększoną podatność na pasożyty.
Wspomaganie diagnostyki różnicowej w przypadkach niejasnych objawów gastro‑enterologicznych (biegunka, ból brzucha, utrata masy ciała). Materiał biologiczny Do testu pobiera się krew – najczęściej surowicę lub osocze. Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych i oznaczona kodem ICD WEGOR-G. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań; nie jest konieczna 12‑godzinna głodówka.
Pacjent powinien zgłosić laboratorium przyjmowanie leków przeciwpasożytniczych, kortykosteroidów lub innych środków immunosupresyjnych, które mogą wpływać na poziom przeciwciał. Metoda Serologiczne wykrywanie IgG odbywa się najczęściej przy użyciu testu ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) lub immunofluorescencji pośredniej. Testy te charakteryzują się wysoką czułością (≈90‑95 %) i swoistością (≈95‑98 %).
Wynik jest wyrażany jako stosunek optyczny (S/CO) lub jako jednostki międzynarodowe, w zależności od zastosowanego systemu. Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność przeciwciał IgG wskazuje na kontakt z pasożytem i najprawdopodobniej na aktywną lub przeszłą infekcję. U pacjentów z wysokim ryzykiem (np. immunosupresja) zaleca się dodatkowe badania, takie jak badanie kału pod kątem larw lub PCR, oraz rozważenie terapii przeciwpasożytniczej.
Wynik ujemny – brak wykrytych przeciwciał może oznaczać brak zakażenia lub bardzo wczesną fazę infekcji, przed wytworzeniem odpowiedzi humoralnej. W sytuacji wysokiego ryzyka zaleca się powtórzenie testu po 2‑4 tygodniach. Wartość progowa – granica dodatnio‑ujemna jest ustalana przez producenta i może się różnić między laboratoriami; interpretację powinien zawsze potwierdzić lekarz prowadzący.