Cel badania Test ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko specyficznym antygenom Strongyloides stercoralis (węgorek) przy użyciu techniki Western blot. Dzięki wysokiej swoistości metoda umożliwia rozróżnienie pomiędzy aktualnym zakażeniem a przeszłą ekspozycją, co jest szczególnie ważne w przypadkach długotrwałego nosicielstwa pasożyta lub u osób z zaburzoną odpowiedzią immunologiczną.
Wskazania kliniczne Objawowa podejrzewa infekcji Strongyloides stercoralis – biegunka, bóle brzuszne, wysypka, podwyższona eozynofilia. Ocena ryzyka przed rozpoczęciem terapii immunosupresyjnej, kortykosteroidowej lub innych leków modyfikujących układ odpornościowy. Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwpasożytniczego oraz wczesne wykrywanie ewentualnego nawrotu.
Wyjaśnienie niejasnej eozynofilii, szczególnie w kontekście chorób autoimmunologicznych i zaburzeń neurorozwojowych. Uzupełnienie diagnostyki w sytuacji, gdy wyniki innych testów serologicznych (ELISA, immunofluorescencja) są niejednoznaczne. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły – 2‑5 ml krwi. Próbka powinna być odwirowana, a następnie zamrożona w temperaturze –20 °C lub niższej do momentu analizy.
Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagany post ani specjalna dieta przed pobraniem krwi. Pacjent powinien unikać leków przeciwpasożytniczych (np. albendazol, iwermektyna) przynajmniej 14 dni przed pobraniem, ponieważ mogą one obniżać poziom wykrywanych przeciwciał. Metoda Western blot składa się z następujących etapów: Rozdzielenie mieszaniny białek antygenowych Strongyloides stercoralis przy użyciu elektroforezy SDS‑PAGE w żelu poliakrylamidowym.
Transfer rozdzielonych białek na membranę nitrocelulozową. Blokowanie niespecyficznych miejsc na membranie, najczęściej przy użyciu roztworu białka serwatkowego. Inkubacja membrany z surowicą pacjenta – przeciwciała IgG wiążą się z charakterystycznymi antygenami. Dodanie wtórnego przeciwciała przeciwko ludzkiej IgG sprzężonego z enzymem (np.
Reakcja z podsubstratem enzymatycznym prowadzi do powstania widocznych linii (będów), które są analizowane pod kątem mas cząsteczkowych, najczęściej 55 kDa i 120 kDa. Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność jednej lub kilku charakterystycznych linii (zwykle 55 kDa i/lub 120 kDa) świadczy o obecności przeciwciał IgG przeciwko Strongyloides stercoralis. Może to oznaczać aktywną infekcję lub przeszłą ekspozycję; dalsza ocena kliniczna i/lub dodatkowe badania (np.