Cel badania Test ma na celu określenie obecności i stężenia przeciwciał anty‑SS‑B (znanych także jako przeciwciała Ro) w osoczu lub surowicy pacjenta. Przeciwciała te należą do grupy przeciwciał przeciwjądrowych (ANA) i skierowane są przeciwko rozpuszczalnemu antygenowi rybonukleinowo‑białkowemu, który ulega degradacji pod wpływem rybonukleazy oraz trypsyny. Wskazania kliniczne Rozpoznanie oraz kontrola przebiegu toczenia rumieniowatego układowego (SLE).
Potwierdzenie podejrzenia zespołu Sjögrena. Ocena ryzyka i aktywności mieszanej choroby tkanki łącznej (MCTD) oraz innych chorób autoimmunologicznych tkanki łącznej. Badanie w kontekście noworodkowego zespołu sercowo‑naczyniowego (np. blok serca) oraz innych powikłań ciążowych związanych z przeciwciałami Ro.
W przypadkach pacjentów z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdy istnieje podejrzenie współistniejącego procesu autoimmunologicznego, który może wpływać na nasilenie objawów neurologicznych. Materiał biologiczny Do badania wykorzystuje się 5‑10 ml krwi pobranej z żyły obwodowej, z której uzyskuje się surowicę lub osocze po odwirowaniu.
Metoda Przeciwciała anty‑SS‑B wykrywa się najczęściej przy użyciu jednego z dwóch podejść: ELISA (test immunoenzymatyczny) – umożliwia ilościowy pomiar stężenia przeciwciał w jednostkach IU/ml lub AU/ml. Immunofluorescencja pośrednia (IIF) na preparacie komórek HEp‑2 – pozwala na ocenę zarówno obecności, jak i charakteru reakcji (np. Obie techniki są standaryzowane zgodnie z wytycznymi międzynarodowymi (np. CLSI, WHO) i zapewniają wysoką czułość oraz swoistość.
Interpretacja wyników Wynik dodatni (obecność przeciwciał SS‑B) wskazuje na aktywację układu immunologicznego typową dla chorób autoimmunologicznych tkanki łącznej. Poziom przeciwciał może być wykorzystywany do: Oceny aktualnej aktywności choroby i ryzyka wystąpienia powikłań (np. zapalenie nerek, zapalenie płuc). Monitorowania odpowiedzi na leczenie immunosupresyjne.
Wynik ujemny nie wyklucza całkowicie choroby autoimmunologicznej, ale zmniejsza prawdopodobieństwo jej obecności. W niektórych przypadkach, zwłaszcza w początkowych stadiach SLE, przeciwciała mogą być jeszcze niewykrywalne. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie ma konieczności wstrzymywania posiłków ani specjalnych diet. Należy jednak poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, szczególnie o: lekach immunosupresyjnych (np.