Cel badania Test ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał IgG skierowanych przeciwko specyficznej białkowej strukturze wątrobowej, znanej jako LSP (kod ICD: LSP). Obecność tych autoprzeciwciał jest istotnym wskaźnikiem autoimmunologicznych procesów uszkadzających wątrobę. Wskazania kliniczne Podejrzenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) – podwyższone enzymy wątrobowe, objawy niewydolności wątrobowej.
Ocena przyczyn niejasnych podwyższeń ALT, AST, GGT lub bilirubiny, gdy inne testy nie wyjaśniają zmian. Monitorowanie aktywności choroby i skuteczności terapii immunosupresyjnej u pacjentów z rozpoznanymi autoimmunologicznymi chorobami wątroby. Rozszerzona ocena immunologiczna u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), u których obserwuje się podwyższoną częstość występowania chorób autoimmunologicznych.
Wspomaganie diagnozy innych autoimmunologicznych schorzeń wątroby, takich jak pierwotna marskość żółciowa (PBC) czy pierwotne zapalenie dróg żółciowych. Metoda Materiałem badania jest krew pobrana z żyły, z której uzyskuje się surowicę. Przeciwciała wykrywa się metodą immunoenzymatyczną ELISA.
Na płytkę testową przytwierdzony jest antygen LSP; po dodaniu surowicy pacjenta następuje wiązanie specyficznych przeciwciał, które są następnie oznaczane enzymatyczną reakcją barwnikową. Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (U/ml) lub jako stosunek do wartości odcięcia (ratio). Test charakteryzuje wysoką czułość i swoistość, co umożliwia wiarygodną ocenę serologicznego markeru autoimmunologii wątroby.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność przeciwciał przeciw LSP wskazuje na autoimmunologiczne zapalenie wątroby lub inny autoimmunologiczny proces wątrobowy. Wymaga dalszej oceny klinicznej oraz dodatkowych badań serologicznych (np. ANA, SMA, AMA) i, w razie potrzeby, biopsji wątroby. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał zmniejsza prawdopodobieństwo autoimmunologicznego podłoża enzymatycznych zaburzeń wątroby, lecz nie wyklucza innych etiologii.
Wartość graniczna (borderline) – wynik zbliżony do progu odcięcia powinien być powtórzony, a interpretacja powinna uwzględniać pełen obraz kliniczny i ewentualne dodatkowe testy. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie ma wymogu postu ani specjalnej diety. Należy jednak poinformować pacjenta o konieczności konsultacji w sprawie odstawienia leków immunosupresyjnych (np.