Cel badania Test ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgM oraz IgG skierowanych przeciwko bakteriom z rodzaju Salmonella. Obecność IgM wskazuje na niedawną lub trwającą infekcję, natomiast IgG świadczy o przebytej infekcji, stanie nosicielstwa lub późniejszej fazie odpowiedzi immunologicznej. Badanie jest oznaczone kodem ICD SALMON.
Wskazania kliniczne Objawy ostrej infekcji przewodu pokarmowego (biegunkowe zapalenie jelit, gorączka, bóle brzucha) podejrzewane o etiologię Salmonella. Kontrola przebiegu choroby oraz ocena skuteczności terapii antybiotykowej. Ustalenie statusu nosicielstwa po przebytej infekcji. Diagnostyka powikłań pozajelitowych, takich jak zapalenie stawów, gorączka reumatyczna czy zakażenia ogólnoustrojowe.
W kontekście zaburzeń neuroimmunologicznych (PANS, PANDAS) oraz spektrum autyzmu – test może pomóc wykluczyć lub potwierdzić związek pomiędzy zakażeniem Salmonella a nasiloną symptomatologią neuropsychiatryczną. Ocena potencjalnego czynnika wyzwalającego zaburzenia zachowania u dzieci i młodzieży z zaburzeniami neurorozwojowymi. Materiał biologiczny Surowica krwi pobrana z żyły obwodowej – 2,5 – 5 ml. Metoda Analiza odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA).
Na płytkach mikrotitracyjnych utrwalone są wysoko specyficzne antygeny Salmonella. Po dodaniu próbki surowicy przeciwciała IgM i IgG wiążą się z antygenem. Następnie po serii myć podawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciałowy wykrywacz (zwykle przeciwciało przeciwludzkim IgM/IgG sprzężone z peroksydazą). Reakcja enzymatyczna z substratem (np. tetrametylobenzydyna) generuje sygnał optyczny, którego intensywność jest proporcjonalna do ilości związanych przeciwciał.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych ograniczeń dietetycznych – badanie można wykonać niezależnie od posiłków. W przypadku podejrzenia ostrej infekcji zaleca się pobranie krwi najwcześniej 7 dni po wystąpieniu pierwszych objawów, aby zapewnić wystarczający poziom IgM. Unikać jednoczesnego podawania immunoglobulin, wysokich dawek immunosupresantów lub kortykosteroidów, które mogą obniżać wykrywalność przeciwciał.
W przypadku pacjentów przyjmujących antybiotyki, wynik może być interpretowany z uwzględnieniem trwania i rodzaju terapii. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne lub niskie – wskazuje na świeżą lub bardzo niedawną infekcję (zwykle IgM ujemne, IgG dodatnie – sugeruje przeszłą infekcję, stan nosicielstwa lub późniejszą fazę odpowiedzi immunologicznej.