Cel badania Ocena obecności i poziomu przeciwciał IgM przeciwko wirusowi syncytialnemu (RSV) w surowicy, co pozwala stwierdzić, czy doszło do niedawnego zakażenia lub czy infekcja trwa. Wskazania kliniczne Ostre objawy infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych u niemowląt oraz małych dzieci (katar, kaszel, duszność, gorączka). Rozpoznanie przyczyn bronchiolitów i zapalenia płuc u pacjentów pediatrycznych.
Monitorowanie przebiegu choroby u osób z osłabioną odpornością, w tym pacjentów po przeszczepach lub przy immunosupresji. Badanie epidemiologiczne – identyfikacja ognisk zakażeń RSV w oddziałach szpitalnych i placówkach opieki długoterminowej. Ocena ryzyka powikłań oddechowych u dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), u których infekcje mogą nasilać objawy neurobehawioralne.
Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły obwodowej – 2 – 5 ml krwi. Próbka musi być pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana w ciągu maksymalnie 2 godzin od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy. Metoda Test oparty na immunoenzymatycznym badaniu ELISA lub metodzie chemiluminescencyjnej.
Antygeny RSV są przytwierdzone do powierzchni płytki, a obecność specyficznych przeciwciał IgM w próbce wykrywana jest przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego. Kwantyfikacja odbywa się pomiarami optycznej gęstości (OD) lub intensywności emisji światła. Wynik podaje się jako dodatni, ujemny lub nieokreślony, przy zastosowaniu progu (cut‑off) ustalonego przez producenta testu. Test może być zautomatyzowany, co skraca czas analizy do 1‑2 godzin.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań – nie jest konieczne głodzenie ani odstawienie leków. W przypadku małych dzieci pobranie krwi może wymagać wsparcia rodzica lub opiekuna oraz zastosowania technik łagodzących ból. Interpretacja wyników IgM dodatni – wskazuje na niedawną (zwykle 7‑14 dni od wystąpienia objawów) lub trwającą infekcję RSV. W ciężkich przypadkach zaleca się potwierdzenie metodą PCR.
IgM ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgM; infekcja RSV jest mało prawdopodobna lub wystąpiła ponad 2‑3 tygodnie temu, kiedy poziom IgM spada. Wynik nieokreślony – wymaga powtórzenia badania po kilku dniach lub zastosowania dodatkowych testów (np. Możliwe przyczyny fałszywie dodatnich: obecność czynników ryzyka (RF), krzyżowa reaktywność z innymi wirusami (np. parainfluenza, adenowirus), hemoliza, lipemia lub nieprawidłowe przechowywanie próbki.