Cel badaniaBadanie ma na celu ilościowe oznaczenie w surowicy przeciwciał klasy IgG przeciwko retikulinie (ang. anti‑reticulin antibodies, ARA‑IgG).
Retikulina jest białkiem włóknistym obecnym w macierzy tkanki łącznej; wykrycie przeciwciał przeciwko temu antygenowi wskazuje na reakcję autoimmunologiczną skierowaną przeciwko strukturze włóknistej.Wskazania kliniczneRozpoznanie celiakii, szczególnie u pacjentów z niedoborem IgA lub z niejednoznacznymi wynikami testów tTG‑IgA.Ocena aktywności chorób autoimmunologicznych obejmujących tkankę łączną, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno‑mięśniowe czy zapalenie skórno‑mięśniowe.Wsparcie diagnostyczne przy podejrzeniu zespołu PANDAS/PANS, gdzie autoimmunologiczne mechanizmy mogą modulować przebieg zaburzeń neurorozwojowych.Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po wprowadzeniu diety bezglutenowej lub po zastosowaniu terapii immunomodulującej.Ocena ryzyka współistniejących zaburzeń autoimmunologicznych u osób z autyzmem (ASD) i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.Materiał biologicznySurowica pobrana z żyły – zazwyczaj 5 ml krwi, odwirowana w celu uzyskania klarownego płynu.MetodaAnaliza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA).
Na płytce testowej utrwalone są antygeny retikulinowe; po dodaniu surowicy przeciwciała IgG wiążą się z tymi antygenami. Następnie używa się enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego, które generuje sygnał kolorowy proporcjonalny do ilości związanego przeciwciała.
Odczyt absorbancji umożliwia wyznaczenie stężenia ARA‑IgG w jednostkach IU/ml lub w jednostkach międzynarodowych.Przygotowanie pacjentaNie wymaga specjalnej diety ani odstawiania leków, chyba że lekarz zaleci inaczej (np. odstawienie wysokodawkowych immunosupresantów).
Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożywania dużej ilości tłuszczów w ciągu 12 godzin przed pobraniem próbki, aby zminimalizować wpływ czynników zakłócających.Interpretacja wynikówWynik dodatni – wykryto przeciwciała IgG przeciwko retikulinie. W kontekście celiakii wymaga dalszej weryfikacji (np. testy tTG‑IgG, przeciwko endomysium, biopsja jelita).
Może także wskazywać na inne choroby autoimmunologiczne, takie jak SLE czy zapalenie skórno‑mięśniowe.Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał ARA‑IgG.