Cel badania Celem analizy jest określenie obecności i stężenia w surowicy przeciwciał skierowanych przeciwnikotynowym receptorowi acetylocholiny (AChR) zlokalizowanemu w płytce nerwowo‑mięśniowej. Autoprzeciwciała te są charakterystycznym markerem miastenii gravis, ale mogą także występować w innych chorobach autoimmunologicznych wpływających na połączenia nerwowo‑mięśniowe.
Wskazania kliniczne Objawowe podejrzenie miastenii gravis (osłabienie mięśni, szybkie zmęczenie, opadanie powiek, podwójne widzenie). Diagnostyka postaci seronegatywnej miastenii – w połączeniu z testem przeciwciał przeciw‑MuSK lub innymi markerami. Monitorowanie aktywności choroby oraz ocena skuteczności terapii immunomodulacyjnej (np. glikokortykosteroidy, immunoglobuliny, terapie biologiczne).
Rozróżnienie miastenii od zespołu Lamberta‑Eatona lub innych zaburzeń neuromięśniowych. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu – wykluczenie współistniejących patologii autoimmunologicznych, które mogą wpływać na rozwój motoryczny i zachowanie dziecka. Metoda Badanie realizowane jest najczęściej metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub radioimmunologiczną (RIA).
W niektórych laboratoriach stosuje się także technikę chemiluminescencji (CLIA), co zwiększa czułość i skraca czas analizy. Procedura polega na przyłączeniu surowicy do płytki pokrytej czystym antygenem AChR, a następnie detekcji kompleksu antygen‑przeciwciało przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego. Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (nmol/l) lub jako stosunek do wartości kontrolnej.
Materiał biologiczny Surowica krwi pobrana z żyły obwodowej – minimalna objętość 5 ml. Próbka musi zostać odwirowana w ciągu 2 godzin od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do transportu do laboratorium. W przypadku zastosowania metody RIA wymagana jest dodatkowa kontrola jakości ze względu na użycie radioaktywnych znaczników. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna dieta ani post przed pobraniem krwi.
Pacjent powinien jednak: Unikać przyjmowania immunoglobulin, glikokortykosteroidów, leków immunosupresyjnych lub innych terapii modulujących układ odpornościowy w ciągu co najmniej 4 tygodni przed pobraniem, chyba że ich odstawienie jest niebezpieczne klinicznie. Powstrzymać się od intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania próbki, gdyż może on wpływać na poziom niektórych białek serologicznych.