Przejdź do treści

P-ciała p/protrombinie IgG i IgM

Cel badania Test służy do wykrywania i ilościowego oznaczania przeciwciał IgG oraz IgM przeciwko protrombinie (aPT) w surowicy krwi. Obecność tych autoprzeciwciał jest jednym z kryteriów diagnostycznych zespołu antyfosfolipidowego (APS) wg kryteriów sydeńskich i pozwala oszacować potencjalne ryzyko zakrzepicy, powikłań ciążowych oraz zaburzeń mikrokrążenia, które mogą wpływać na rozwój mózgu u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi.

Wskazania kliniczne Podejrzenie zespołu antyfosfolipidowego – np. nieuzasadnione zakrzepy tętnicze lub żylne, nawracające poronienia, przedwczesne porody. Ocena przy niejasnych przyczynach udaru mózgu, zespołu zakrzepowo‑zatorowego lub innych zdarzeń naczyniowych. Monitorowanie pacjentów z już rozpoznanym APS w celu oceny aktywności przeciwciał i ewentualnej modyfikacji terapii przeciwzakrzepowej.

Badanie dzieci i młodzieży z zaburzeniami neurorozwojowymi (w tym autyzmem), u których podejrzewa się wpływ mikrokrążenia lub dysregulacji immunologicznej na rozwój neurologiczny. Ocena ryzyka powikłań ciążowych u kobiet z historią niepłodności, nawracających poronień lub niejasnych komplikacji płodowych. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do analizy pobiera się 4‑5 ml krwi do probówki żelowej (bez dodatku antykoagulantu).

Po pobraniu próbka jest odwirowana, a uzyskane osocze lub surowica przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i analizowana najpóźniej w ciągu 48 h od pobrania. Pacjent powinien unikać przyjmowania leków przeciwzakrzepowych (np. heparyny, warfaryny) oraz wysokich dawek aspiryny na co najmniej 48 h przed pobraniem, chyba że lekarz zaleci inaczej. Metoda Badanie realizowane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA).

Na dnie płytki mikrotestowej utrwalone są cząsteczki ludzkiej protrombiny. Po dodaniu surowicy pacjenta przeciwciała IgG i/lub IgM wiążą się z tymi antygenami. Następnie dodawany jest enzymowy koniugat anty‑IgG lub anty‑IgM, który po reakcji z odpowiednim substratem generuje sygnał koloru proporcjonalny do ilości związanego przeciwciała.

Odczyt odbywa się spektrofotometrycznie, a wynik przeliczany jest na jednostki międzynarodowe (U/ml) przy użyciu standardowej krzywej kalibracyjnej. Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał aPT; ryzyko APS jest niskie. Wynik dodatni – stężenie IgG i/lub IgM przekracza ustalony próg (zwykle > 40 U/ml). Pozytywny wynik wymaga potwierdzenia w drugim badaniu nie wcześniejszym niż po 12 tygodniach, aby spełnić kryterium trwałości przeciwciał.