Cel badania Metoda enzymatyczna MAIPA służy do identyfikacji przeciwciał specyficznych dla antygenów płytkowych obecnych w surowicy pacjenta. Dzięki temu możliwe jest ustalenie, czy obniżona liczba płytek ma podłoże immunologiczne oraz określenie, które antygeny płytkowe są celem reakcji. Wskazania kliniczne Idiopatyczna małopłytkowość (ITP) – potwierdzenie obecności przeciwciał przeciwpłytkowych.
Refrakcja na transfuzję płytek – identyfikacja przeciwciał przeciwko antygenom dawcy. Noworodkowa alloimmunizacja płytek (NAIT) – wykrycie przeciwciał matki skierowanych przeciwko antygenom płytkowym płodu. Choroby autoimmunologiczne oraz zespoły neuroimmunologiczne, w tym PANS i PANDAS – ocena możliwego udziału przeciwciał płytkowych w patogenezie. Przygotowanie pacjenta do długotrwałej terapii immunosupresyjnej lub leków wpływających na funkcję płytek.
Materiał badania Surowica krwi pobrana z żyły do probówki bez dodatku antykoagulantu. Próbka musi zostać odwirowana w ciągu 2 godzin od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 godziny. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych dietetycznych ani farmakologicznych przygotowań. Należy jednak unikać pobierania krwi bezpośrednio po przyjęciu leków przeciwpłytkowych (np.
aspiryny, klopidogrel) – zaleca się odczekanie minimum 7 dni od ich ostatniej dawki. Metoda W teście MAIPA najpierw na powierzchnię płyt mikrotestowych immobilizuje się monoklonalne przeciwciała skierowane przeciwko wybranym antygenom płytkowym. Następnie do każdej studzienki dodaje się surowicę pacjenta. Jeśli w surowicy znajdują się przeciwciała przeciwko tym antygenom, tworzy się kompleks immunologiczny, który jest wykrywany za pomocą reakcji enzymatycznej ELISA.
Wynik podawany jest jako wartość optyczna (OD) oraz klasyfikowany jako dodatni lub ujemny według ustalonego progu. Interpretacja wyników Wynik dodatni – obecność przeciwciał przeciwpłytkowych; wskazuje na immunologiczną przyczynę małopłytkowości lub zwiększone ryzyko reakcji przy transfuzji płytek. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał; sugeruje, że małopłytkowość ma podłoże nieimmunologiczne.
Wartość OD powyżej przyjętego progu (zwykle 0,20‑0,30) uznawana jest za dodatnią – dokładny próg może się różnić w zależności od laboratorium. Zastosowanie w kontekście ASD i zaburzeń neurorozwojowych U pacjentów z spektrum autyzmu oraz współistniejącymi zaburzeniami neuroimmunologicznymi (np. PANS, PANDAS) test MAIPA może pomóc w wykryciu autoimmunizacji płytkowej, co bywa istotnym elementem złożonej etiologii tych schorzeń.