Cel badania Badanie ma na celu precyzyjne wyznaczenie liczby p‑ciał pochodzących z płytek krwi (platelet‑derived microparticles, PMP) w osoczu metodą BIFT – Biosensor Immunofluorescence Test. PMP są drobnymi fragmentami błony płytkowej uwalnianymi w wyniku aktywacji lub apoptozy trombocytów i odgrywają kluczową rolę w regulacji krzepnięcia, procesów zapalnych oraz w komunikacji międzykomórkowej.
Wskazania kliniczne Ocena ryzyka i przebiegu zaburzeń krzepnięcia, w tym predyspozycji do zakrzepicy lub trombocytopenii. Monitorowanie aktywacji płytek w chorobach autoimmunologicznych, zapalnych i metabolicznych. Kontrola terapii przeciwzakrzepowej (np. heparyny, doustnych antykoagulantów).
Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ASD), PANS/PANDAS oraz innych zespołów, gdzie zmieniona aktywność płytek może wpływać na szlaki serotoniny i reakcje immunologiczne. Ocena stanu zapalnego po infekcjach, urazach lub w przebiegu chorób zakaźnych. Materiał biologiczny Świeża krew pobrana do probówki zawierającej antykoagulant cytrynianowy (0,109 M).
Osocze uzyskane po dwukrotnym odwirowaniu: pierwsze 1500 g × 10 min, drugie 2500 g × 10 min, w temperaturze 4 °C. Próbka powinna być analizowana w ciągu 2 h od pobrania. Metoda Metoda BIFT wykorzystuje biosensor pokryty przeciwciałami skierowanymi przeciwko antygenom CD41 i CD61, charakterystycznym dla błony płytkowej. Po związaniu PMP, detekcja odbywa się za pomocą immunofluorescencji, a ilość cząstek jest automatycznie wyliczana przez analizator przepływowy.
Wynik podaje się jako liczba cząstek na mikrolitr (liczba/µL). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety przed pobraniem krwi. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków przeciwpłytkowych (aspiryna, klopidogrel, ibuprofen) przez co najmniej 7 dni przed badaniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. W przypadku podejrzenia zaburzeń krzepnięcia należy wykluczyć niedobory witaminy K oraz suplementy wpływające na płytki (np.
kwasy omega‑3 w wysokich dawkach). Próbka powinna być transportowana w temperaturze 4 °C i analizowana nie później niż 2 h po pobraniu, aby zapobiec degradacji mikropartykul. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: 0‑300 PMP/µL (zakresy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium i populacji).