Cel badania Badanie ma na celu identyfikację i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgM oraz IgG przeciwko bakteriowi Mycoplasma hominis w surowicy krwi. Obecność IgM sugeruje niedawny lub trwający proces zakaźny, natomiast IgG świadczy o wcześniejszej ekspozycji i możliwej immunologicznej pamięci. Wskazania kliniczne Objawy infekcji układu moczowo‑genitalnego, takie jak zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy, ropnie czy zapalenie przydatków.
Niejasne zapalenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc i oskrzeli, zwłaszcza gdy standardowe badania mikrobiologiczne nie wykazały patogenu. Infekcje noworodków i małych dzieci – zapalenie płuc, sepsa, zapalenie opon mózgowo‑rdzeniowych. Przewlekłe stany zapalne u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. hominis może działać jako czynnik wyzwalający lub podtrzymujący dysfunkcję immunologiczną.
Kontrola skuteczności terapii antybiotykowej oraz monitorowanie nawrotów zakażenia. Rozpoznanie przyczyn niepłodności, zwłaszcza w kontekście infekcji dróg rodnych u kobiet. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (5‑10 ml krwi). Próbka powinna być odwirowana w ciągu 2 godzin od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy (maksymalnie 48 h). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych ograniczeń dietetycznych ani farmakologicznych.
Zaleca się pobranie krwi w stanie spoczynku, najlepiej rano, po co najmniej 2‑godzinnym poście, aby wyeliminować wpływ posiłku na stężenie niektórych białek serologicznych. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay). Na płytkach mikrotitracyjnych utrwalone są wysoko czyste antygeny M. Po dodaniu surowicy, specyficzne przeciwciała wiążą się z antygenem.
Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciał wtórny (przeciwko ludzkim IgM lub IgG). Reakcja enzymatyczna generuje barwny produkt, którego intensywność mierzy się spektrofotometrycznie przy długości fali 450 nm. Test charakteryzuje się czułością >95 % i swoistością >98 % przy odpowiednio dobranych progach. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na świeżą lub trwającą infekcję.
IgM dodatnie, IgG dodatnie – sugeruje fazę przejściową od ostrej do przewlekłej infekcji. IgM ujemne, IgG dodatnie – dowód przeszłej ekspozycji, możliwa odporność lub zakażenie w przeszłości. Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na aktualną lub przeszłą infekcję M. Wartości progowe ustalane są indywidualnie przez laboratorium na podstawie krzywej kalibracyjnej i kontroli wewnętrznych. Wynik powinien być oceniany w kontekście klinicznym oraz innych badań mikrobiologicznych.