Cel badania Test ma na celu oznaczenie w surowicy przeciwciał IgG oraz IgM specyficznych dla Mycobacterium tuberculosis. Obecność IgM wskazuje na niedawne lub trwające zakażenie, natomiast IgG świadczy o wcześniejszym kontakcie z patogenem i może sugerować stan utajony. Wskazania kliniczne Potwierdzenie podejrzenia aktywnej gruźlicy płucnej lub pozapłucnej.
Wczesne wykrycie zakażenia (serokonwersja IgM) u pacjentów z objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak gorączka, utrata wagi czy nocne poty. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej w trakcie leczenia przeciwgruźliczego. Badanie przesiewowe w grupach wysokiego ryzyka, w tym u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, ADHD, opóźniony rozwój mowy), które wykazują zwiększoną podatność na infekcje.
Wsparcie diagnostyczne przy niejednoznacznych wynikach badań radiologicznych, mikrobiologicznych (np. posiew plwociny) lub tuberkulinowego testu skórnego. Materiał Do analizy wymagana jest surowica pobrana z żyły obwodowej. Minimalna objętość próbki wynosi 2 ml, a pobranie powinno odbywać się w warunkach aseptycznych. Przygotowanie pacjenta Nie ma wymogu specjalnej diety ani postu przed pobraniem krwi.
Należy jednak uwzględnić następujące zalecenia: Unikanie szczepień BCG w ciągu ostatnich 4 tygodni, gdyż mogą one wpływać na wynik testu. Odstawienie wysokich dawek leków immunosupresyjnych (np. kortykosteroidy, biologiczne) co najmniej 2 tygodnie przed pobraniem, jeżeli to możliwe. W przypadku małych dzieci lub osób z trudnościami komunikacyjnymi (np. ASD) zaleca się pobranie próbki w spokojnym otoczeniu, aby zminimalizować stres.
Metoda Badanie przeprowadzane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Na płytkach mikrotitracyjnych utrwalone są charakterystyczne antygeny *M. Przeciwciała IgG i IgM z surowicy wiążą się z tymi antygenami. Po serii kroków wiązania i mycia dodawany jest podkład enzymatyczny, a powstały sygnał optyczny jest mierzony spektrofotometrycznie. Intensywność sygnału proporcjonalna jest do stężenia przeciwciał w próbce.
Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na bardzo wczesny etap zakażenia (serokonwersja). IgM dodatnie, IgG dodatnie – sugeruje aktywną chorobę lub niedawno przebyte zakażenie. IgM ujemne, IgG dodatnie – dowód wcześniejszego kontaktu; może oznaczać przebyte zakażenie lub stan utajony. Oba przeciwciała ujemne – brak wykrywalnej odpowiedzi humoralnej; nie wyklucza TB, szczególnie w początkowych fazach lub u osób z osłabioną odpowiedzią immunologiczną.