Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał anty‑LKM‑1 (przeciwko mikrosomom pochodzącym z wątroby i nerek). Obecność tych autoprzeciwciał jest charakterystyczna dla autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) typu 2, a także może występować w wirusowym zapaleniu wątroby typu C oraz w toksycznym uszkodzeniu wątroby. Wskazania kliniczne Podejrzenie AIH, zwłaszcza typu 2, u pacjentów w każdym wieku, z przewagą dzieci i młodzieży.
Wyjaśnienie podwyższonych enzymów wątrobowych, gdy inne przyczyny (np. wirusowe, metaboliczne) zostały wykluczone. Rozpoznanie różnicowe przewlekłego zapalenia wątroby o niejasnej etiologii. Monitorowanie odpowiedzi na leczenie immunosupresyjne (kortykosteroidy, azatiopryna) u pacjentów z AIH.
Ocena współistniejących chorób autoimmunologicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie podwyższona aktywność układu immunologicznego może wpływać na przebieg choroby. Wspomaganie diagnostyki w przypadkach podejrzenia wirusowego zapalenia wątroby typu C lub uszkodzenia wątroby wywołanego lekami, gdy występuje dodatni wynik anty‑LKM‑1.
Metoda Próbka krwi pobrana z żyły jest odwirowana, a uzyskana surowica poddawana jest pośredniej immunofluorescencji (IIF). Na szkiełku umieszcza się preparat tkankowy zawierający mikrosomy wątroby i nerek. Rozcieńczona surowica pacjenta jest dodawana do preparatu – w razie obecności przeciwciał anty‑LKM‑1 wiążą się one z mikrosomami.
Następnie stosuje się znakowane przeciwciało wtórne fluorescencyjne, które umożliwia obserwację pod mikroskopem fluorescencyjnym i określenie zarówno obecności, jak i miana (tytułu) przeciwciał. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu przed pobraniem krwi. Zaleca się, aby pacjent unikał wysokich dawek leków immunosupresyjnych (np.
kortykosteroidów) w ciągu 48 h przed pobraniem, o ile nie zagraża to bezpieczeństwu klinicznemu, ponieważ mogą one obniżyć wykrywalność przeciwciał. Pobranie odbywa się standardowo z żyły, a następnie surowica jest przechowywana zgodnie z wytycznymi laboratorium. Interpretacja wyników Wynik dodatni – stwierdza obecność przeciwciał anty‑LKM‑1.