Cel badania Określenie obecności oraz ilości przeciwciał skierowanych przeciwko antygenowi mikrosomalnemu wątroby i nerek (LKM‑1) w surowicy krwi. Obecność przeciwciał anty‑LKM‑1 jest silnym wskaźnikiem autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu 2 (AIH‑2) oraz może sugerować współistniejące choroby autoimmunologiczne. Wskazania kliniczne Podejrzenie AIH‑2, zwłaszcza przy niejasnych podwyższonych enzymach wątrobowych (ALT, AST).
Ocena przyczyn podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych, gdy inne przyczyny (np. wirusowe, toksyczne) zostały wykluczone. Monitorowanie efektywności terapii immunosupresyjnej u pacjentów z potwierdzonym AIH‑2. Badanie w ramach panelu autoimmunologicznego u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, ze względu na podwyższoną częstość występowania chorób autoimmunologicznych w tej grupie.
Rozpoznanie chorób autoimmunologicznych współistniejących, takich jak zapalenie tarczycy, celiakia czy choroby zapalne jelit, które mogą wpływać na przebieg ASD. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: surowica uzyskana z krwi pełnej (próbka pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu).
Przygotowanie: nie wymaga specjalnej diety ani postu; zaleca się pobranie krwi w stanie spoczynku, najlepiej rano, aby zminimalizować wpływ krótkotrwałych wahań hormonalnych i metabolicznych. Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków immunosupresyjnych w ciągu 48 h przed pobraniem, jeśli to możliwe. Metoda pomiaru Badanie najczęściej realizowane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunoblotem.
Wykorzystywany jest rekombinowany antygen cytochromu P450 2D6 – główny komponent LKM‑1 – który pochwyca przeciwciała klasy IgG (czasem IgM) w surowicy. Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (U/ml) lub jako stosunek do wartości kontrolnej (OD/NC). Test charakteryzuje wysoką czułość (≈ 95 %) i dobrą swoistość (≈ 90 %) w wykrywaniu AIH‑2.
Interpretacja wyniku Wynik dodatni – obecność przeciwciał anty‑LKM‑1; w połączeniu z klinicznymi objawami i podwyższonymi enzymami wątrobowymi zwiększa prawdopodobieństwo AIH‑2. Dalsze kroki mogą obejmować biopsję wątroby oraz ocenę immunoglobulin (IgG). Wynik ujemny – nie wyklucza całkowicie autoimmunologicznego zapalenia wątroby, ale zmniejsza prawdopodobieństwo AIH‑2; warto rozważyć inne typy AIH (np. typ 1) lub alternatywne przyczyny podwyższonych enzymów.