Cel badania Test służy do wykrycia i ilościowego oznaczenia przeciwciał (głównie klasy IgG, opcjonalnie IgM) skierowanych przeciwko mielinowemu białku oligodendrocytów (MOG) w surowicy krwi. Obecność tych immunoglobulin jest wskaźnikiem autoimmunologicznego zapalenia mózgu i rdzenia kręgowego, które może prowadzić do demielinizacji.
Wskazania kliniczne Diagnostyka i różnicowanie demielinizacyjnych chorób CNS, takich jak: ostra rozprzestrzeniająca się zapalenie mózgu (ADEM), neuromyelitis optica spectrum disorder (NMOSD) z wynikiem negatywnym dla przeciwciał przeciwko aquaporin‑4, rzadkie odmiany stwardnienia rozsianego (MS) z dodatkiem przeciwciał anty‑MOG, ocena przyczyn nawrotów neurologicznych u pacjentów już zdiagnozowanych z demielinizacją, badanie niejasnych objawów neurologicznych u dzieci i młodzieży – napady padaczkowe, regresja rozwojowa, zaburzenia ruchowe – które mogą mieć podłoże zapalne.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (autyzm, PANS/PANDAS) – test jest przydatny, gdy pojawiają się nowe objawy neurologiczne, nagłe regresje lub brak reakcji na standardowe terapie, co sugeruje możliwą autoimmunologiczną etiologię. Metoda Próbka surowicy (2‑5 ml) jest poddawana immunoenzymatycznemu testowi (ELISA) lub chemiluminescencyjnemu immunoassayowi (CLIA).
Obie techniki umożliwiają precyzyjne, ilościowe określenie stężenia przeciwciał anty‑MOG, wyrażane w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako stosunek do wartości referencyjnej. Testy są kalibrowane przeciwko certyfikowanym standardom, co zapewnia powtarzalność wyników. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań. Pobranie można wykonać w warunkach ambulatoryjnych.
Zaleca się, aby pacjent był na czczo co najmniej 12 godzin przed pobraniem, co minimalizuje wpływ posiłku na niektóre białka surowicowe. Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom przeciwciał anty‑MOG wskazuje na aktywny proces demielinizacyjny, najczęściej związany z ADEM, NMOSD (MOG‑positive) lub rzadkimi postaciami MS. Należy potwierdzić klinicznie i radiologicznie (MRI) oraz rozważyć leczenie immunosupresyjne.
Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał anty‑MOG nie wyklucza demielinizacji; może sugerować inną przyczynę (np. przeciwciała przeciwko AQP4, klasyczne MS) i wymaga dalszych badań. Wartość graniczna – wynik bliski dolnej granicy normy wymaga powtórzenia testu lub dodatkowych badań immunologicznych, zwłaszcza przy wysokim podejrzeniu klinicznym.