Cel badania Celem jest oznaczenie w surowicy lub plazmie przeciwciał IgM skierowanych przeciwko wirusowi HHV‑6 (Human Herpesvirus 6). Obecność tych immunoglobulin świadczy o aktualnym lub niedawno przebytym zakażeniu oraz o możliwej reaktywacji wirusa u osób z wcześniejszym zakażeniem. Wskazania kliniczne Ostre objawy infekcji wirusowej – gorączka, wysypka, objawy neurologiczne (np. drgawki, encefalopatia) u dzieci i dorosłych.
Monitorowanie reaktywacji HHV‑6 u pacjentów po przeszczepach, poddawanych immunosupresji lub cierpiących na choroby autoimmunologiczne. Ocena potencjalnego udziału HHV‑6 w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym w spektrum autyzmu (ASD), PANS oraz PANDAS. Diagnostyka powikłań po pierwotnym zakażeniu, takich jak zapalenie mózgu, encefalopatia, miopatie czy zapalenie skóry. Rozróżnienie aktywnej fazy zakażenia od późniejszego stadium, w którym dominują przeciwciała IgG.
Materiał biologiczny Do testu potrzebna jest surowica lub plazma pobrana z krwi obwodowej. Próbka powinna zostać odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 h przed przeprowadzeniem analizy. Dla długotrwałego przechowywania zaleca się zamrożenie w –20 °C. Metoda Badanie realizowane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA). Na powierzchni płytki utrwalony jest antygen HHV‑6, a następnie dodaje się próbkę pacjenta.
Specyficzne przeciwciała IgM wiążą się z antygenem, a ich obecność jest wykrywana za pomocą enzymatycznej lub chemiluminescencyjnej reakcji sygnalizującej. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki. Unikać pobrania krwi w ciągu 48 h po podaniu immunoglobulin, terapii monoklonalnych przeciwciał lub wysokich dawek sterydów – mogą one maskować wynik. U małych dzieci pobranie krwi powinno być skoordynowane z lekarzem prowadzącym, aby zapewnić bezpieczeństwo i minimalny stres.
W przypadku podejrzenia ostrej infekcji zaleca się pobranie próbki przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub leków przeciwwirusowych. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na niedawne zakażenie HHV‑6 (zazwyczaj w ciągu ostatnich 4‑6 tygodni) lub na reaktywację wirusa u osoby z wcześniejszą ekspozycją. IgM ujemne – brak dowodów na aktualną infekcję.
Może oznaczać brak zakażenia, późny etap choroby (po ustąpieniu IgM) lub wynik fałszywie ujemny w przypadku osłabionej odpowiedzi immunologicznej. Wynik niejednoznaczny (słaby sygnał) – zaleca się powtórzenie testu po 2‑3 tygodniach oraz dodatkowe oznaczenie przeciwciał IgG przeciw HHV‑6. W razie potrzeby można wykonać test molekularny PCR w celu potwierdzenia obecności materiału genetycznego wirusa.