Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał klasy IgM oraz/lub IgG skierowanych przeciwko bakteriom Listeria monocytogenes. Obecność IgM wskazuje na niedawno nabyte lub trwające zakażenie, natomiast IgG świadczy o wcześniejszym kontakcie i nabytej odporności. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące listeriozę – gorączka, biegunka, zapalenie opon mózgowo‑rdzeniowych, zapalenie płuc.
Grupy podwyższonego ryzyka: kobiety w ciąży, noworodki, osoby starsze, pacjenci po przeszczepach lub przy immunosupresji. Rozpoznanie przy niejasnych objawach neurologicznych (np. zapalenie mózgu, encefalopatia), które mogą mieć podłoże bakteryjne. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS, PANDAS) – wykluczenie lub potwierdzenie, że przebyta listerioza mogła wpłynąć na rozwój neurologiczny.
Ocena ryzyka powikłań prenatalnych lub wczesnodziecięcych związanych z zakażeniem Listeria. Materiał biologiczny Surowica krwi pobrana z żyły obwodowej; zalecane minimum 2 ml. Próbka powinna być pobrana przed rozpoczęciem antybiotykoterapii, aby uniknąć wyników fałszywie ujemnych. Metoda Oznaczenie przeciwciał przeprowadzane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Test wykorzystuje wysoko oczyszczone antygeny Listeria monocytogenes przytwierdzone do płytki mikrotitracyjnej.
Po dodaniu surowicy, przeciwciała wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatyczny podkład, którego reakcja generuje sygnał optyczny proporcjonalny do stężenia przeciwciał w próbce. Wynik jest porównywany z zestandaryzowanymi kontrolami i progami odcięcia ustalonymi przez producenta. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani farmakologicznego. W przypadkach ostrej infekcji zaleca się pobranie krwi przed podaniem antybiotyków.
W sytuacji podejrzenia wczesnego zakażenia, można rozważyć powtórzenie badania po 2‑3 tygodniach, aby ocenić dynamikę IgM i IgG. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne lub niskie – wskazuje na niedawno nabyte lub aktualne zakażenie Listeria. IgM ujemne, IgG dodatnie – świadczy o przebytej infekcji i utrzymującej się odpowiedzi immunologicznej. Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na kontakt z patogenem w ostatnim okresie.
Wysokie IgG przy jednoczesnym braku IgM – sugeruje dawne zakażenie; wynik powinien być oceniany w kontekście historii klinicznej i ewentualnych objawów neurologicznych. W przypadku niejednoznacznych wyników lub podejrzenia immunosupresji, zaleca się powtórzenie testu lub dodatkowe badania mikrobiologiczne (np.