Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał klasy IgM specyficznych dla antygenów Legionella pneumophila. Obecność IgM jest markerem niedawno wystąpionej infekcji (zwykle w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni) i wspomaga rozpoznanie legionellozy. Wskazania kliniczne Ostre zapalenie płuc o nieustalonej etiologii, szczególnie po ekspozycji na potencjalne źródła wody (klimatyzatory, systemy ciepłej wody, fontanny).
Objawy grypopodobne po podróży lub przebywaniu w budynkach użyteczności publicznej, kiedy podejrzewa się zakażenie Legionellą. Osoby z obniżoną odpornością, w tym pacjenci z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS, PANDAS), u których infekcje mogą nasilać objawy neuropsychiatryczne. Kontrola skuteczności leczenia antybiotykowego po potwierdzeniu legionellozy. Ocena przyczyn ostrej niewydolności oddechowej, gdy podejrzewa się zakażenie bakteryjne.
Materiał biologiczny Do testu wykorzystuje się surowicę pobraną z krwi pełnej. Zalecane pobranie 2‑5 ml krwi, po którym próbka jest odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 48 h przed analizą. Metoda Test oparty jest na immunoenzymatycznej metodzie ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay). Na powierzchni płytki umieszczone są wyspecjalizowane antygeny L.
Po dodaniu surowicy przeciwciała IgM wiążą się z antygenem, a następnie są wykrywane przy pomocy enzymatycznego podłoża, które generuje reakcję kolorową proporcjonalną do stężenia przeciwciał. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga szczególnego przygotowania – pacjent może spożywać posiłki i płyny normalnie. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków immunosupresyjnych w ciągu 24 h przed pobraniem, o ile jest to możliwe.
Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na aktualną lub niedawno przeszłą infekcję Legionellą (zwykle w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni). W połączeniu z objawami klinicznymi sugeruje potrzebę rozpoczęcia lub kontynuacji terapii antybiotykowej. IgM ujemne – brak dowodów na bieżącą infekcję. Może wystąpić w bardzo wczesnym stadium przed wytworzeniem przeciwciał lub w przypadku zakażenia innym patogenem.
Wynik graniczny / niejednoznaczny – zaleca się powtórzenie badania po 7‑10 dniach oraz dodatkową diagnostykę (np. oznaczenie IgG, PCR z materiału oddechowego). Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem oraz pokrewnymi zaburzeniami (PANS, PANDAS) infekcje bakteryjne, w tym legionelloza, mogą wywoływać nasilone reakcje zapalne, wpływając na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego i pogarszając objawy neurobehawioralne.