Cel badania Badanie ma na celu identyfikację i ilościowe oznaczenie przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenom Legionella pneumophila. Obecność tych immunoglobulin świadczy o przebytej infekcji lub o nabytej odporności, co jest przydatne przy ocenie historii zakażeń oraz ryzyka ponownego zachorowania. Wskazania kliniczne Potwierdzenie, że pacjent przeszedł zakażenie L.
Ocena statusu immunologicznego po ekspozycji na potencjalne źródła Legionelli (systemy wodne, klimatyzatory, instalacje grzewcze). Wspomaganie diagnostyki różnicowej w przewlekłych lub nawracających objawach układu oddechowego, w tym u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak ASD, które mogą być bardziej podatne na infekcje dróg oddechowych.
Epidemiologiczne monitorowanie rozprzestrzeniania się Legionelli w populacji oraz w środowiskach zamkniętych (szpitale, domy opieki). Uzupełnienie diagnostyki w przypadkach podejrzenia legionellozy, zwłaszcza gdy wyniki badań mikrobiologicznych są niejednoznaczne. Materiał biologiczny Do analizy wymagana jest surowica lub osocze pobrane z żyły obwodowej.
Minimalna objętość próbki wynosi 2 ml, zalecane jest 5 ml, co zapewnia wystarczającą ilość materiału na ewentualne powtórzenia lub dodatkowe testy. Próbkę należy transportować w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h; przy dłuższym czasie przechowywania dopuszczalne jest zamrożenie w temperaturze –20 °C. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną ELISA. Na dnie płytki mikrotestowej utrwalone są wyselekcjonowane antygeny L.
Po dodaniu próbki, przeciwciała IgG z krwi wiążą się z antygenem, a następnie aplikowane są odczynniki enzymatyczne. Intensywność reakcji barwnej jest mierzona spektrofotometrycznie przy długości fali 450 nm. Wynik wyrażany jest w jednostkach międzynarodowych (U/ml) lub jako stosunek do wartości odcięcia (cut‑off). Test posiada wewnętrzne kontrole jakości, w tym próbki pozytywne i negatywne, oraz kalibrację przy użyciu standardów WHO.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań – nie ma konieczności głodówki ani odstawiania leków. Ważne jest jedynie pobranie krwi w warunkach aseptycznych, unikanie hemolizy oraz szybkie oddanie próbki do laboratorium, aby zachować integralność przeciwciał.