Cel badania Test służy do wykrycia i ilościowego oznaczenia przeciwciał antykardiolipinowych (aCL) w trzech izotypach immunoglobulin – IgA, IgG oraz IgM – w surowicy krwi. Obecność i podwyższone stężenie tych autoprzeciwciał jest jednym z głównych kryteriów diagnostycznych zespołu antyfosfolipidowego (APS) oraz wskazuje na podwyższone ryzyko zdarzeń zakrzepowo‑zakrzepowych, poronień i innych powikłań naczyniowych.
Wskazania kliniczne Podejrzenie APS u pacjentów z niejasną przyczyną zakrzepicy żył lub tętnic, zakrzepowo‑zatorowego zapalenia płuc, udaru mózgu, czy nawracających poronień. Ocena przyczyn niepłodności, zwłaszcza w kontekście powtarzających się poronień spontanicznych. Kontrola i monitorowanie osób już zdiagnozowanych z APS w trakcie leczenia przeciwzakrzepowego lub immunomodulującego.
Badanie u osób z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których wykazano podwyższone poziomy przeciwciał antyfosfolipidowych, co może wpływać na procesy neurozapalne i rozwój kliniczny. Rozważanie w przypadkach klinicznych sugerujących chorobę autoimmunologiczną, taką jak toczeń rumieniowaty układowy, gdzie aCL mogą współistnieć z innymi autoprzeciwciałami.
Materiał biologiczny Surowica krwi pobrana z żyły obwodowej; próbka powinna zostać odwirowana w ciągu 30 min od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy (maksymalnie 48 h). Metoda Oznaczenie aCL IgA, IgG i IgM odbywa się metodą immunoenzymatycznego testu (ELISA). Na płytkach mikrotyturowych utrwalone są czyste antygeny kardiolipiny, które po związaniu z przeciwciałami z próbki są wykrywane przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego.
Wynik wyrażany jest w jednostkach GPL (IgG), MPL (IgM) oraz APL (IgA) lub w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) zgodnie z wytycznymi Międzynarodowego Konsensusu Antyfosfolipidowego. Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga głodówki – można je wykonać o dowolnej porze dnia. W dniu pobrania unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania wysokich dawek witaminy K, które mogą wpływać na parametry krzepnięcia.
Pacjenci przyjmujący leki immunosupresyjne, kortykosteroidy lub antykoagulanty powinni poinformować laboratorium o aktualnym leczeniu. W przypadku podejrzenia infekcji wirusowej lub bakteryjnej zaleca się odczekać co najmniej 2 tygodnie przed pobraniem próbki, aby uniknąć fałszywie podwyższonych wyników. Interpretacja wyników Wynik negatywny – brak wykrywalnych przeciwciał aCL w badanej klasie.