Cel badania Test służy do wykrycia i ilościowego oznaczenia przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko kardiolipinie (p‑ciała anty‑kardiolipinowe, ACA‑IgM). Obecność tych autoprzeciwciał jest jednym z kryteriów diagnostycznych zespołu antyfosfolipidowego (APS) oraz wskazuje na podwyższony stan hiperkoagulacji, co może mieć konsekwencje zarówno w układzie sercowo‑naczyniowym, jak i nerwowym.
Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyn nawracających zakrzepów żył lub tętnic, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Problemy ciążowe związane z APS: nawracające poronienia, przedwczesny poród, zespół przedrzucawkowy, utrata płodu. Obecność chorób autoimmunologicznych (toczeń rumieniowaty układowy, choroby zapalne jelit, HIV/AIDS) w celu wykrycia wtórnego zespołu antyfosfolipidowego.
Ocena przyczyn niejasnych incydentów sercowo‑naczyniowych u młodych pacjentów, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ASD), gdy istnieje podejrzenie współistniejącego procesu autoimmunologicznego lub zwiększonego ryzyka mikrozakrzepicy mózgowej. Metoda pomiaru Oznaczenie przeprowadzane jest metodą ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) na surowicy krwi pobranej z żyły.
Wynik wyrażany jest w jednostkach MPL (IgM phospholipid units) lub jako stosunek do przygotowanego wzorca. Test charakteryzuje wysoką czułość i specyficzność, a jednocześnie pozwala na standaryzację wyników między laboratoriami. Przygotowanie pacjenta Próbka powinna być pobrana w stanie spoczynku, po co najmniej 8‑godzinnym poście (nieobowiązkowo, ale zalecane w niektórych laboratoriach). Nie wymaga specjalnych ograniczeń dietetycznych.
Należy odnotować przyjmowane leki przeciwzakrzepowe, immunosupresyjne oraz antybiotyki, ponieważ mogą one wpływać na wynik. Interpretacja wyników Wynik ujemny – stężenie ACA‑IgM Wynik dodatni – stężenie ≥ 40 MPL (lub ≥ 40 GPL) – sugeruje obecność przeciwciał; wymaga potwierdzenia po minimum 12 tygodniach, aby ustalić ich trwałość.
Fałszywie dodatnie wyniki mogą wystąpić w przebiegu ostrej infekcji, przy stosowaniu antybiotyków, w chorobach wątroby lub w wyniku nieprawidłowości technicznych. Pozytywny wynik w połączeniu z klinicznymi objawami zakrzepicy lub powikłań ciążowych spełnia kryteria laboratoryjne APS i uzasadnia wprowadzenie profilaktyki przeciwzakrzepowej.