Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w próbce krwi (surowicy lub plazmie) przeciwciał IgM specyficznych dla wirusa opryszczki zwykłej typu 1 (HSV‑1). Obecność tych immunoglobulin jest dowodem na świeżą lub niedawno zakończoną fazę zakażenia, co jest istotne w diagnostyce ostrej infekcji wirusowej.
Wskazania kliniczne Podejrzenie pierwotnego zakażenia HSV‑1 – objawy takie jak gorączka, owrzodzenia błon śluzowych, zapalenie spojówek, zapalenie mózgu lub zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Ocena ryzyka infekcji u noworodka lub małego dziecka po kontaktach z osobą zakażoną HSV‑1. Monitorowanie przebiegu choroby u pacjentów z nawracającymi objawami skórnymi lub neurologicznymi. Rozpoznanie niejasnych objawów skórnych lub błon śluzowych, w których podejrzewa się udział HSV‑1.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – identyfikacja niedawnej infekcji wirusowej, która może nasilać objawy neuropsychiatryczne lub immunologiczne. Materiał biologiczny Surowica lub plazma pobrana z żyły – 5 – 10 ml krwi anticoagulantem (np. Metoda Analiza wykonywana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji. Na płytce mikrotestowej utrwalony jest antygen HSV‑1, do którego w próbce łączą się specyficzne przeciwciała IgM.
Po związaniu antygenu, reakcja jest uwidaczniana enzymatycznym (substrat barwny) lub fluorescencyjnym sygnałem, a wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako interpretacja pozytywna/negatywna. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga postu ani specjalnej diety. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużej ilości alkoholu w dniu poprzedzającym pobranie krwi, aby ograniczyć ryzyko hemolizy próbki.
Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych i niezwłocznie dostarczona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C. Interpretacja wyników Pozytywny (IgM wykryte) – wskazuje na aktualną lub bardzo niedawną infekcję HSV‑1. Warto rozważyć dodatkowe badania, np. PCR z materiału z zmian skórnych lub płynu mózgowo-rdzeniowego, w celu potwierdzenia aktywności wirusa.
Negatywny (IgM nieobecne) – brak wykrycia przeciwciał IgM może oznaczać brak niedawnej infekcji, późny etap choroby (przejście IgM w IgG) lub zbyt wczesne pobranie próbki przed wytworzeniem odpowiedzi immunologicznej. Wynik niejednoznaczny – wymaga powtórzenia testu po 2‑4 tygodniach oraz korelacji z objawami klinicznymi. Ograniczenia W bardzo wczesnej fazie zakażenia, zanim pojawią się przeciwciała IgM, wynik może być fałszywie ujemny.