Cel badania Test ma na celu identyfikację przeciwciał typu IgG specyficznych dla wirusa opryszczki zwykłej typu 1 (HSV‑1). Obecność tych immunoglobulin świadczy o przeszłym kontakcie z wirusem i wykształceniu odpowiedzi immunologicznej, natomiast ich brak sugeruje brak ekspozycji lub bardzo wczesny etap zakażenia, zanim doszło do serokonwersji. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebyłej infekcji HSV‑1 (np. opryszczka wargowa, zakażenia oczu, zapalenie mózgu).
Ocena statusu immunologicznego przed zabiegami chirurgicznymi, immunoterapią lub w trakcie leczenia immunosupresyjnego. Monitorowanie pacjentów z nawracającymi objawami HSV‑1 oraz osób z przewlekłym nosicielstwem wirusa. Badanie w kontekście badań nad wpływem wczesnych zakażeń wirusowych na rozwój mózgu, w tym potencjalny związek z autyzmem (ASD) i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Ocena ryzyka reaktywnych zmian neurologicznych u dzieci i dorosłych z ASD.
Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (zazwyczaj 5 ml krwi). Próbka powinna być wolna od hemolizy i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań dietetycznych ani farmakologicznych. Zaleca się pobranie krwi w stanie spoczynku, najlepiej rano, aby uniknąć wpływu intensywnego wysiłku fizycznego na wyniki.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną ELISA (lub alternatywnie chemiluminescencyjną immunoanalizą) z wykorzystaniem wysoko czystego antygenu HSV‑1 przyłączonego do podłoża płytkowego. Przeciwciała IgG z próbki wiążą się z antygenem, a następnie wykrywane są przy pomocy enzymatycznego (lub chemiluminescencyjnego) podłoża, co generuje sygnał proporcjonalny do stężenia przeciwciał. Test charakteryzuje wysoką czułość (>95 %) i swoistość (>98 %).
Interpretacja wyników IgG‑ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgG przeciw HSV‑1. Może oznaczać brak kontaktu z wirusem lub bardzo wczesny okres po zakażeniu (okres okienkowy 7‑14 dni). IgG‑dodatni – obecność przeciwciał IgG. Wskazuje na przeszłą infekcję lub nabycie odporności po szczepieniu (jeśli dotyczy) lub po naturalnym przejściu choroby. Wysokie stężenie IgG – może sugerować częste lub nawracające zakażenia, zwłaszcza u osób z osłabionym układem odpornościowym.
IgG o niskiej awidności – wskazuje na niedawną infekcję (serokonwersja w ciągu ostatnich 2‑3 tygodni). IgG o wysokiej awidności – potwierdza przebyłą, dawno rozpoznaną infekcję. Uwagi kliniczne W sytuacji podejrzenia aktywnej infekcji HSV‑1 zaleca się jednoczesne oznaczenie przeciwciał klasy IgM oraz testy molekularne (PCR) w celu wykrycia wirusowego DNA w płynach ustrojowych.