Cel badania Test ma na celu identyfikację przeciwciał IgM skierowanych przeciwko antygenowi jądrowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (HBc‑IgM) w surowicy krwi. Obecność tych immunoglobulin jest najwcześniejszym serologicznym wskaźnikiem świeżego zakażenia HBV, pojawiającym się zwykle w ciągu kilku tygodni od momentu infekcji. Wskazania kliniczne Potwierdzenie ostrego (pierwotnego) zakażenia HBV, szczególnie w tzw.
„oknie serologicznym”, kiedy marker HBsAg może być jeszcze niewykrywalny. Rozróżnienie ostrego zakażenia od przewlekłego nosicielstwa HBV – w chorobie przewlekłej IgM anti‑HBc nie występuje. Ocena ryzyka transmisji wirusa w sytuacjach kontaktu z osobami podatnymi (noworodki, pacjenci immunosupresyjni, osoby starsze). Monitorowanie przebiegu ostrego wirusowego zapalenia wątroby oraz ocena odpowiedzi immunologicznej po rozpoczęciu terapii przeciwwirusowej.
Badanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, w celu wykluczenia współistniejącego ostrego zapalenia wątroby, które może nasilać ogólnoustrojowy stan zapalny i wpływać na funkcje poznawcze. Ocena przyczyn podwyższonego poziomu enzymów wątrobowych u pacjentów z niejasnym zapaleniem wątroby. Metoda Wykonuje się ją najczęściej przy użyciu technik immunoenzymatycznych (ELISA) lub immunochemiluminescencyjnych (CMIA).
Próbka krwi pobierana jest do probówki z antykoagulantem (EDTA) lub bez dodatku, a po odwirowaniu uzyskuje się surowicę lub osocze. W trakcie testu antygen HBc jest sprzężony z enzymem lub luminoforem, a następnie inkubowany z próbką pacjenta. Wynik podawany jest jako: pozytywny / negatywny (jakość binarna), lub jako wartość ilościowa wyrażona w IU/ml, z określonym limitem odcięcia (np.
Test charakteryzuje wysoką czułość (>95 %) i specyficzność (>98 %) przy odpowiednim doborze antygenu. Interpretacja wyników IgM anti‑HBc dodatni – wskazuje na świeżą infekcję HBV, najczęściej w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Należy uzupełnić badania: HBsAg, HBeAg, anti‑HBs, HBV‑DNA oraz ocenić funkcję wątroby (ALT, AST). IgM anti‑HBc ujemny – brak dowodów na niedawne zakażenie.
Może oznaczać: brak infekcji, późny etap ostrego zapalenia po zaniknięciu IgM, przewlekłe nosicielstwo HBV (obecne są inne markery, np. Wynik niejednoznaczny (wartość bliska granicy) – zaleca się powtórzenie testu po 2‑4 tygodniach oraz rozszerzoną diagnostykę wirusologiczną. Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga specjalnych ograniczeń dietetycznych.