Cel badania Serologiczne oznaczenie stężenia przeciwciał klasy IgG przeciwko antygenom glisty ludzkiej (Ascaris lumbricoides) w surowicy krwi. Badanie ma na celu wykrycie dowodów kontaktu organizmu z pasożytem oraz oszacowanie, czy zakażenie jest aktualne, czy już przeszłe. Wskazania kliniczne Rozpoznanie glistnicy (ascariozy) u pacjentów zgłaszających dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności, wzdęcia, biegunka lub utrata masy ciała.
Ocena objawów alergicznych (wysypka, świąd, obrzęk) mogących wynikać z reakcji immunologicznej na pasożyty. Diagnostyka ciężkich postaci zakażenia obejmujących płuca (larwalne zapalenie płuc), wątrobę, drogi żółciowe lub inne narządy. Wsparcie w ocenie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi – w tym autyzmem, ADHD, zaburzeniami spektrum autyzmu – u których infekcje pasożytnicze mogą nasilać objawy neurologiczne, gastroenterologiczne i immunologiczne.
Monitorowanie skuteczności terapii przeciwpasożytniczej poprzez porównanie kolejnych wyników serologicznych. W sytuacjach epidemiologicznych, np. po podróży do regionów o podwyższonym ryzyku zakażeń pasożytniczych. Metoda Badanie przeprowadzane jest najczęściej metodą immunoenzymatyczną ELISA, wykorzystującą wysoko specyficzne antygeny glisty ludzkiej przytwierdzone do płytki mikrotestowej. Alternatywnie może być zastosowana pośrednia immunofluorescencja.
Wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych (U/mL) lub jako tytuł (np. Kalibracja i kontrola jakości zapewniają powtarzalność pomiaru. Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna dieta ani okres postu. Należy pobrać 5 ml krwi żylnej do probówki bez antykoagulantu, po czym odwirować ją w celu uzyskania czystej surowicy. Próbkę transportuje się w temperaturze 2‑8 °C i chroni przed hemolizą.
W przypadku podejrzenia ostrej infekcji można jednocześnie pobrać próbkę kału do badania mikroskopowego. Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; nie wyklucza bardzo wczesnego zakażenia (okres okienkowy) ani braku odpowiedzi immunologicznej. Wynik dodatni – niski/umiarkowany poziom – sugeruje przeszły kontakt z pasożytem, najczęściej łagodne lub już leczone zakażenie.
Wynik dodatni – wysoki poziom – wskazuje na aktywną infekcję lub znaczne obciążenie pasożytnicze; zaleca się dodatkowe badania, np. badanie kału pod kątem jaj lub PCR. Utrzymanie wysokiego miana IgG po zakończeniu terapii – może utrzymywać się przez kilka miesięcy; wymaga oceny klinicznej i ewentualnego powtórzenia testu po 3‑6 miesiącach.