Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy (lub plazmie) przeciwciał klasy IgA skierowanych przeciwko specyficznym antygenom pasożyta Giardia lamblia. IgA jest dominującą immunoglobuliną w błonach śluzowych przewodu pokarmowego, a jej podwyższony poziom wskazuje na aktywną odpowiedź immunologiczną w obrębie jelita.
Wskazania kliniczne Potwierdzenie aktualnej lub niedawnej infekcji Giardia lamblia u pacjentów z przewlekłymi biegunkami, niestrawnością, utratą masy ciała lub objawami zespołu nieszczelnego jelita. Ocena stanu immunologicznego u osób z podejrzeniem zaburzeń wchłaniania, celiakią lub innymi chorobami jelitowymi. Monitorowanie skuteczności terapii przeciwpasożytniczej poprzez obserwację spadku poziomu IgA po leczeniu.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – wykluczenie lub potwierdzenie przewlekłego zakażenia Giardia, które może wpływać na mikroflorę jelitową, barierę jelitową i funkcje immunologiczne, a w konsekwencji na zachowanie i rozwój neurologiczny. Materiał biologiczny Surowica lub plazma pobrana z żyły – 2‑5 ml krwi.
Próbka powinna być odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 h przed analizą (lub zamrożona przy –20 °C przy dłuższym przechowywaniu). Metoda Wykorzystuje test immunoenzymatyczny typu ELISA. Na powierzchni płytki mikrotestowej utrwalone są wysoko specyficzne antygeny Giardia lamblia. Po dodaniu próbki, przeciwciała IgA z surowicy wiążą się z tymi antygenami.
Następnie dodaje się enzymatycznie znakowane przeciwciało wtórne, które umożliwia pomiar intensywności sygnału optycznego (OD). Wynik jest porównywany z wartościami kontrolnymi (ujemną, dodatnią i graniczną), co pozwala sklasyfikować wynik jako dodatni, ujemny lub nieokreślony. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani odstawienia leków, chyba że pacjent przyjmuje immunosupresyjne środki, które mogą wpływać na odpowiedź IgA.
Zaleca się pobranie krwi na czczo (8‑12 h po ostatnim posiłku), aby uniknąć ewentualnego rozcieńczenia surowicy. Przed pobraniem krwi należy poinformować pacjenta o minimalnym ryzyku krwawienia w miejscu wkłucia. Interpretacja wyników IgA dodatni – wskazuje na aktywną lub niedawno zakończoną infekcję Giardia lamblia. Pozytywny wynik wymaga potwierdzenia klinicznego i, w razie potrzeby, dalszej terapii przeciwpasożytniczej. IgA ujemny – brak wykrywalnej odpowiedzi IgA.