Cel badania Test ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko gangliozydowi GQ1b (p‑ciała anty‑GQ1b IgM). Obecność tych immunoglobulin wskazuje na aktywną odpowiedź autoimmunologiczną skierowaną przeciwko strukturze lipidowej błon nerwowych, co jest charakterystyczne dla niektórych ostrych neuropatii, w tym zespołu Miller‑Fishera oraz wybranych wariantów zespołu Guillain‑Barré.
Wskazania kliniczne Podejrzenie zespołu Miller‑Fishera (triada: ataksja, niedowład mięśni oczu, arefleksja). Ostre, postępujące niedowłady kończyn, parestezje lub dysautonomia po infekcji górnych dróg oddechowych lub po zakażeniu Campylobacter jejuni. Diagnostyka różnicowa w przypadkach ostrej polineuropatii, w tym wariantów zespołu Guillain‑Barré (np. wariant akustyczny, z zajęciem nerwu twarzowego).
Ocena przyczyn nagłych objawów neurologicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdy występuje szybka regresja funkcji motorycznych lub sensorycznych. Kontrola przebiegu choroby i monitorowanie odpowiedzi na terapię immunomodulacyjną. Materiał biologiczny Surowica – uzyskana z pełnej krwi po odwirowaniu przy standardowych warunkach pobierania. Metoda Wykorzystuje się technikę immunoenzymatyczną ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay).
Na płytkę mikrotestową przytwierdzony jest oczyszczony gangliozyd GQ1b jako specyficzny antygen. Po dodaniu surowicy pacjenta, obecne w niej przeciwciała IgM wiążą się z tym antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany anty‑ludzki IgM, co umożliwia reakcję kolorymetryczną proporcjonalną do stężenia przeciwciał. Wynik odczytuje się spektrofotometrycznie i wyraża w jednostkach IU/ml względem kalibracji.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom IgM anty‑GQ1b wskazuje na aktywną autoimmunologiczną odpowiedź wobec nerwów obwodowych i wspiera rozpoznanie zespołu Miller‑Fishera lub innych wariantów Guillain‑Barré. Wartość dodatnia zwiększa prawdopodobieństwo choroby, zwłaszcza w połączeniu z typowymi objawami klinicznymi.
Wynik ujemny – brak wykrywalnych IgM anty‑GQ1b nie wyklucza choroby; w początkowych fazach odpowiedź immunologiczna może być jeszcze niewykrywalna lub dominować przeciwciała klasy IgG. Wartość graniczna – wymaga korelacji z objawami klinicznymi oraz, w razie potrzeby, powtórzenia testu po 7‑14 dniach, aby ocenić dynamikę odpowiedzi. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań dietetycznych ani farmakologicznych.