Cel badania Celem badania jest identyfikacja w surowicy przeciwciał IgM skierowanych przeciwko gangliozydowi GM2 (GM2‑IgM). Obecność tych autoprzeciwciał sugeruje udział mechanizmów autoimmunologicznych w uszkodzeniu nerwów obwodowych. Wskazania kliniczne Ostre zespoły neuropatyczne, zwłaszcza aksonalny wariant Guillaina‑Barré (AMAN) oraz mieszany wariant (AMSAN). Przewlekłe zapalne neuropatie demielinizacyjne (CIDP) z podejrzeniem komponentu autoimmunologicznego.
Nagłe regresje neurologiczne u dzieci, w tym u pacjentów z autyzmem, kiedy rozważany jest mechanizm autoimmunologiczny. Monitorowanie odpowiedzi na terapie immunomodulujące (np. immunoglobuliny, plazmafereza, glikokortykosteroidy). Uzupełniające badanie w przypadkach podejrzenia zespołu Miller‑Fisher lub innych neuropatii związanych z przeciwciałami przeciwko gangliozydom. Materiał biologiczny Surowica krwi – zalecane pobranie 5 ml krwi do probówki bez dodatku antykoagulantu.
Możliwość użycia osocza antykoagulowanego heparyną, pod warunkiem zachowania standardowych procedur laboratoryjnych. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego postu ani diety. Zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków immunosupresyjnych w dniu pobrania, o ile nie jest to niezbędne klinicznie, aby nie zakłócić wyników. Metoda Badanie opiera się na technice ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay).
Na płytkę mikrotestową nanoszony jest syntetyczny gangliozyd GM2, który po dodaniu surowicy pacjenta wiąże się z obecnymi w niej przeciwciałami IgM. Po serii myć dodawany jest enzymatyczny koniugat anty‑IgM, a następnie podłoże kolorymetryczne. Intensywność koloru jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał GM2‑IgM w próbce. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto przeciwciała IgM przeciwko GM2.
Sugeruje udział autoimmunologicznego procesu w neuropatii; wskazuje na potrzebę dalszej oceny klinicznej i ewentualnego potwierdzenia innymi testami (np. badanie elektrofizjologiczne, przeciwciała przeciwko innym gangliozydom). Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgM przeciwko GM2. Nie wyklucza choroby, gdyż nie wszystkie podtypy neuropatii wykazują obecność tych autoprzeciwciał.
Wartość graniczna – wyniki bliskie progowi dodatniości wymagają korelacji z objawami klinicznymi oraz, w razie potrzeby, powtórzenia badania. Możliwe czynniki zakłócające – leczenie immunosupresyjne, intensywna infekcja lub niedawna podanie immunoglobulin może obniżać poziom wykrywalnych przeciwciał.