Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko gangliozydowi GM2 (GM2‑IgG) w surowicy krwi. Obecność tych autoprzeciwciał jest charakterystyczna dla wybranych autoimmunologicznych neuropatii obwodowych oraz może występować w niektórych zaburzeniach neurorozwojowych. Test jest kodowany zgodnie z klasyfikacją ICD pod kodem GM2‑G.
Wskazania kliniczne Rozpoznanie podejrzanych postaci zespołu Guillain‑Barré’a, zwłaszcza wariantów aksonalnych (AMAN, AMSAN) oraz zespołu Miller‑Fishera. Ocena przyczyn przewlekłych zapalnych neuropatii demielinizacyjnych (CIDP) o prawdopodobnym podłożu autoimmunologicznym. Badanie przyczyn neurologicznych objawów u pacjentów z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdy istnieje podejrzenie udziału przeciwciał przeciwko gangliozydom.
Monitorowanie skuteczności terapii immunomodulacyjnej (np. immunoglobuliny, sterydy, plazmafereza). Różnicowanie neuropatii spowodowanych innymi czynnikami, takimi jak infekcje, toksyny czy zaburzenia metaboliczne. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły obwodowej – 2 – 5 ml krwi. Nie wymaga przygotowania na czczo. Próbka musi być pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana w celu uzyskania czystej surowicy i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C.
Transport do laboratorium powinien nastąpić w ciągu 24 godzin od pobrania. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay). Na powierzchnię płytki mikrotiterowej jest adsorbowany syntetyczny lub półsyntetyczny gangliozyd GM2. Po dodaniu surowicy, przeciwciała IgG wiążą się z tym antygenem.
Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciało wykrywające ludzkie IgG, a reakcja enzymatyczna z podłożem prowadzi do zmierzenia intensywności sygnału, który jest przeliczany na jednostki (U/ml). Patofizjologia Gangliozyd GM2 jest glikolipidem występującym głównie w błonach komórek nerwowych, szczególnie w obszarach mielinowych.
Autoantygenowe przeciwciała IgG przeciwko GM2 mogą aktywować układ dopełniaczy, prowadząc do uszkodzenia błon mielinowych i aksonów, co objawia się osłabieniem siły mięśniowej, zaburzeniami czucia i odruchów. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w neuropatii Guillain‑Barré’a i jej wariantach. Interpretacja wyników Negatywny ( – brak wykrywalnych przeciwciał GM2‑IgG; wynik uznaje się za prawidłowy.