Cel badania Test służy do wykrycia i ilościowego oznaczenia przeciwciał IgG przeciwko gangliozydowi GM1 (anti‑GM1 IgG) w surowicy krwi. Obecność tych autoprzeciwciał wskazuje na skierowaną przeciwko elementom błon neuronalnych aktywację układu odpornościowego. Wskazania kliniczne Rozpoznanie ostrych neuropatii autoimmunologicznych, zwłaszcza zespołu Guillain‑Barré (odmiany AMAN, AMSAN) oraz zespołu Miller‑Fisher.
Ocena powikłań po zakażeniu Campylobacter jejuni, które może prowokować produkcję przeciwciał przeciwko gangliozydom. Badanie w ramach kompleksowej oceny neuro‑immunologicznej u dzieci i młodzieży z autyzmem (ASD), PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdy występują nagłe zmiany ruchowe lub behawioralne. Monitorowanie przebiegu choroby oraz skuteczności terapii immunomodulującej (np.
Uzupełnienie panelu serologicznego obejmującego przeciwciała przeciwko innym gangliozydom (anti‑GM2, anti‑GQ1b) w diagnostyce zespołów mieszanych. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły – 2‑5 ml krwi w probówce bez antykoagulantu. Metoda pomiarowa Analiza wykonywana jest najczęściej techniką immunoenzymatycznego testu ELISA. Na dnie mikropłytki utrwalany jest syntetyczny gangliozyd GM1.
Po dodaniu próbki surowicy przeciwciała IgG wiążą się z GM1, a następnie są wykrywane przy pomocy znakowanego przeciwciała wtórnego przeciwko ludzkiej klasie IgG. Intensywność sygnału optycznego (OD) jest proporcjonalna do stężenia anty‑GM1 IgG w badanej próbce. Wynik podaje się w jednostkach IU/ml lub jako stosunek do wartości odcięcia. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnej diety ani odstawiania leków, chyba że lekarz zaleci inaczej (np.
przerwanie przyjmowania wysokich dawek immunosupresorów, które mogą obniżać poziom przeciwciał). Próbka powinna być transportowana w temperaturze 2‑8 °C i dostarczona do laboratorium nie później niż po 24 h od pobrania. Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom anti‑GM1 IgG. Może sugerować autoimmunologiczną neuropatię (GBS, Miller‑Fisher) lub reakcję po infekcji C.
U osób z ASD dodatni wynik może wskazywać na udział mechanizmów immunologicznych w objawach neurorozwojowych. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał anti‑GM1 IgG. Nie wyklucza neuropatii autoimmunologicznej, gdyż nie wszystkie jej odmiany wiążą się z tymi autoprzeciwciałami. Wartość graniczna – wyniki zbliżone do progu odcięcia wymagają korelacji z objawami klinicznymi, badaniami elektrofizjologicznymi (EMG, NCV) oraz ewentualnym powtórzeniem testu.