Cel badania Test ma na celu wykrycie i oznaczenie w surowicy przeciwciał IgM przeciwko gangliozydowi GD1b (p‑ciała GD1b‑IgM). Gangliozydy, w tym GD1b, są istotnymi składnikami błon komórek nerwowych, a ich autoimmunologiczne ataki mogą prowadzić do demielinizacji i uszkodzenia aksonów. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej polineuropatii autoimmunologicznej, zwłaszcza wariantów związanych z przeciwciałami przeciwko gangliozydom (np.
zespół Miller‑Fisher, ostrą polineuropatię aksonalną). Diagnostyka przyczyn neurologicznych objawów u pacjentów z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, kiedy istnieje podejrzenie współistniejącego procesu autoimmunologicznego. Monitorowanie odpowiedzi na terapię immunomodulującą (np. immunoglobuliny, kortykosteroidy, plazmafereza) w chorobach demielinizacyjnych.
Ocena ryzyka nawrotu lub progresji choroby u pacjentów z wcześniej potwierdzonymi przeciwciałami przeciwko gangliozydom. Materiał biologiczny Do analizy wymagana jest surowica pobrana z żyły, objętość 3‑5 ml. Próbka powinna zostać odwirowana w ciągu 2 h od pobrania. Surowica może być przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 48 h lub zamrożona przy –20 °C (maksymalnie 30 dni) przed wykonaniem testu. Unikać wielokrotnego zamarzania‑rozmrażania.
Metoda Oznaczenie odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) w oparciu o następujące etapy: Na dnie płytki mikrotitracyjnej utrwalono czystą frakcję gangliozydu GD1b jako specyficzny antygen. Do studzika dodaje się rozcieńczoną surowicę pacjenta – obecne w niej przeciwciała IgM wiążą się z immobilizowanym GD1b. Następnie podaje się znakowany enzymatycznie anty‑IgM (np.
peroksydaza chrzanowa), który umożliwia reakcję kolorymetryczną proporcjonalną do ilości związanych przeciwciał. Absorbancję mierzy się przy długości fali 450 nm; wynik przelicza się na jednostki arbitralne (U/ml) przy użyciu krzywej kalibracyjnej. Test posiada limit wykrywalności około 5 U/ml i wewnętrzną kontrolę jakości, w tym kontrolę dodatnią i negatywną w każdym przebiegu. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani okresu postu.
Należy jednak poinformować pacjenta, aby w ciągu 14 dni przed pobraniem krwi nie przyjmował dużych dawek immunoglobulin, nie poddawał się plazmaferezie oraz nie przyjmował szczepionek przeciwko wirusom grypy lub innym antygenom, które mogą tymczasowo podnieść poziom przeciwciał IgM.