Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy pacjenta przeciwciał klasy IgG oraz IgM skierowanych przeciwko gangliozydom – glikolipidom obecnym w błonach komórek nerwowych. Obecność tych przeciwciał świadczy o aktywności procesu autoimmunologicznego, który może prowadzić do uszkodzenia nerwów obwodowych.
Wskazania kliniczne zespół Guillaina‑Barré i jego podtypy (AIDP, AMAN, Miller‑Fisher) przewlekłe zapalne polineuropatie (CIDP) neuropatie po zakażeniach bakteryjnych i wirusowych (np.
Campylobacter jejuni, wirusowe zapalenie wątroby, CMV) objawy neurologiczne o niejasnej etiologii, zwłaszcza w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, autyzmu oraz zespołów PANS/PANDAS monitorowanie efektywności terapii immunomodulującej lub po podaniu immunoglobulin rozszerzona ocena immunologiczna u dzieci i młodzieży z ASD, u których występuje regresja rozwojowa lub objawy dysautonomii Materiał biologiczny surowica lub osocze pobrane z żyły obwodowej (minimum 2,5 ml, probówka bez antykoagulantu) Metoda Test wykonywany jest techniką immunoblotu (Western blot).
Na membranie nitrocelulozowej rozmieszczone są odizolowane gangliozydy, m.in. GM1, GD1a, GD1b, GQ1b, GT1a oraz GT3. Surowica pacjenta jest inkubowana z membraną, a przyłączone przeciwciała wykrywa się przy pomocy znakowanych przeciwciał wtórnych anty‑IgG i anty‑IgM (zazwyczaj sprzężonych z enzymem HRP). Po dodaniu podsubstratu uzyskuje się sygnał chemiluminescencyjny, który jest oceniany pod kątem obecności i intensywności reakcji (słaba, umiarkowana, silna).
Wynik podawany jest jako dodatni/ujemny oraz opis stopnia nasilenia. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana post, jednak zaleca się unikanie spożycia alkoholu i intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania. Jeśli to możliwe, należy odłożyć przyjmowanie leków immunosupresyjnych (np. kortykosteroidy, cyklosporyna) na co najmniej 48 h przed badaniem oraz poinformować laboratorium o ostatnim podaniu immunoglobulin lub plazmaferezie.
Interpretacja wyników IgM dodatnie – sugeruje niedawny kontakt z antygenem gangliozynowym, najczęściej w ciągu kilku tygodni od wystąpienia objawów. IgG dodatnie – wskazuje na trwający lub przeszły proces autoimmunologiczny; częsty w przewlekłych postaciach neuropatii, takich jak CIDP. Obecność przeciwciał skierowanych przeciwko specyficznym gangliozydom (np. GQ1b) jest charakterystyczna dla podtypów GBS, w szczególności zespołu Miller‑Fisher.