Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko siedmiu wybranym gangliozydom: GM1, GM2, GM3, GD1a, GD1b, GT1b oraz GQ1b. Obecność tych immunoglobulin wskazuje na aktywację układu odpornościowego przeciwko elementom błon neuronów obwodowych i może świadczyć o procesie autoimmunologicznym. Wskazania kliniczne Rozpoznanie zespołu Guillain‑Barré (GBS) oraz jego podtypów, w tym wariantu Miller‑Fishera.
Ocena podejrzenia autoimmunologicznego zapalenia nerwów obwodowych (np. Badanie przyczyn neurologicznych objawów po infekcjach dróg oddechowych lub pokarmowych, zwłaszcza po zakażeniach paciorkowcami lub Campylobacter jejuni. Wsparcie diagnostyki różnicowej w niejasnych neuropatiach, kiedy wyniki EMG lub badania przewodzenia nerwowego nie dają jednoznacznej odpowiedzi.
Ocena potencjalnego udziału procesów autoimmunologicznych w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym w spektrum autyzmu (ASD) i innych zaburzeniach rozwojowych, gdzie wykryto podwyższone poziomy przeciwciał przeciwko gangliozydom. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły. Próbka może być pobrana do probówki bez antykoagulantu (dla surowicy) lub do probówki z EDTA (dla osocza), zgodnie z wytycznymi laboratorium.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Zaleca się pobranie krwi w stanie spoczynku, najlepiej po 30‑minutowym odpoczynku. Pacjent nie powinien przyjmować immunoglobulin lub leków immunosupresyjnych w ciągu 48 h przed pobraniem, gdyż mogą one wpływać na wynik. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub pośredniej immunofluorescencji.
W procedurze ELISA czyste gangliozydy są przytwierdzone do powierzchni płytki, a następnie inkubowane z surowicą pacjenta. Związane przeciwciała IgM są wykrywane przy użyciu znakowanego wtórnie przeciwciała przeciw‑IgM, co umożliwia pomiar absorbancji przy określonej długości fali. W immunofluorescencji antygeny są rozmieszczone na szkiełku, a po reakcji z surowicą i znakowanym przeciwciałem obserwuje się intensywność fluorescencji pod mikroskopem.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom IgM przeciwko jednemu lub kilku gangliozydom sugeruje aktywność autoimmunologiczną skierowaną przeciwko nerwom obwodowym. Wynik ten wspiera diagnozę GBS, zespołu Miller‑Fishera lub innych neuropatii immunologicznych. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgM. Nie wyklucza choroby, szczególnie w bardzo wczesnym stadium, gdy przeciwciała mogą nie być jeszcze wytworzone.