Cel badania Test ma na celu wykrycie w surowicy immunoglobuliny G (IgG) skierowanej przeciwko wybranym gangliozydom – GM1, GM2, GM3, GD1a, GD1b, GT1b oraz GQ1b. Obecność tych autoprzeciwciał jest charakterystyczna dla niektórych autoimmunologicznych neuropatii obwodowych, w których układ odpornościowy atakuje struktury błon neuronalnych. Wskazania kliniczne Zespół Guillain‑Barré (GBS) oraz jego warianty, takie jak zespół Miller‑Fisher, AMAN i AMSAN.
Przewlekła zapalna demielinizująca polineuropatia (CIDP). Neuropatie wywołane infekcjami, zwłaszcza po zakażeniu Campylobacter jejuni lub innymi patogenami wywołującymi mimikri molekularną. Ocena podejrzenia autoimmunologicznego zapalenia nerwów u dzieci i młodzieży z autyzmem (ASD) lub zespołami PANS/PANDAS. Diagnostyka różnicowa niejasnych zaburzeń czuciowo‑ruchowych, w tym postaci nieodkrytych neuropatii.
Uzupełnienie badań serologicznych w przypadkach podejrzenia zespołu LEMS, miastenii czy innych chorób neuroimmunologicznych. Materiał biologiczny i warunki przechowywania Do analizy wymagana jest surowica lub osocze pobrane z żyły w ilości 2‑5 ml. Próbka powinna zostać odwirowana w ciągu 30 min od pobrania, a następnie zamrożona w temperaturze –20 °C lub niższej do momentu wykonania testu.
Długotrwałe przechowywanie w wyższej temperaturze może prowadzić do degradacji przeciwciał. Metoda analityczna Badanie realizowane jest przy użyciu technik immunologicznych, najczęściej ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay) lub immunoblot. Na podłożu testowym utrwalane są syntetyczne lub izolowane gangliozydy.
Po dodaniu próbki surowicy, specyficzne IgG wiążą się z gangliozydami, a następnie są wykrywane przy pomocy enzymatycznego podłoża, co umożliwia pomiar optyczny (OD) i przeliczenie na jednostki arbitralne. Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom IgG przeciwko jednemu lub kilku badanym gangliozydom; wynik wspiera rozpoznanie autoimmunologicznej neuropatii, ale wymaga korelacji z objawami klinicznymi i ewentualnie dodatkowymi testami (np.
IgM przeciwko gangliozydom, badania neuroprzewodzące). Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał w przyjętym limicie; nie wyklucza choroby, szczególnie w bardzo wczesnym stadium lub przy niskich miana przeciwciał. Wynik borderline – wartość bliska progu (zwykle 0,1‑0,2 U/ml, w zależności od laboratorium); zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach oraz rozważenie dodatkowych testów serologicznych.