Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał IgG specyficznych dla antygenów wirusów z rodziny Enteroviridae. Obecność i poziom tych immunoglobulin świadczy o przeszłej ekspozycji na enterowirusy oraz o aktualnym stanie immunologicznym pacjenta. Wskazania kliniczne Ocena historii zakażeń enterowirusowych, w tym poliowirusu, wirusów coxsackie, echowirusów oraz najnowszych szczepów D68. Weryfikacja skuteczności szczepień przeciwko poliowirusowi (np.
po szczepieniu doustnym lub inaktywnym). Diagnostyka przewlekłych lub nawracających zakażeń enterowirusowych, które mogą oddziaływać na układ nerwowy. Wsparcie w rozpoznawaniu zespołów neuroimmunologicznych, takich jak PANS, PANDAS oraz szerzej – zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, gdy istnieje podejrzenie roli infekcji wirusowych w ich etiologii. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po terapii przeciwwirusowej lub po przeszłych infekcjach.
Uzupełnienie oceny immunologicznej w kontekście badań genetycznych i neuropsychologicznych pacjenta. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły – 2 – 5 ml krwi. Metoda Wykorzystywana jest technika immunoenzymatyczna ELISA, oparta na następujących krokach: Koaturowanie antygenów enterowirusowych na powierzchni płytki mikrotestowej. Dodanie próbki surowicy; specyficzne przeciwciała IgG przyłączają się do zamocowanych antygenów.
Dodanie enzymatycznie znakowanego antyciała przeciw‑ludzkiej IgG, które wiąże się z przyłączonymi przeciwciałami. Reakcja enzymatyczna (zazwyczaj z użyciem podsubstratu TMB) i pomiar absorbancji przy 450 nm, co pozwala na wyznaczenie stężenia IgG w jednostkach IU/ml względem standardu kalibracyjnego. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – pobranie krwi może odbywać się w dowolnym momencie dnia, bez konieczności zachowania postu.
Należy jednak uwzględnić, że szczepienia przeciwko poliowirusowi w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni mogą podwyższyć wynik, co powinno być odnotowane w kartotece pacjenta. Interpretacja wyników IgG poniżej wartości odcięcia (negatywny) – brak dowodów na przeszłą infekcję enterowirusową lub niewystarczająca odpowiedź immunologiczna.
IgG równe lub powyżej wartości odcięcia (pozytywny) – wykryto przeciwciała, co wskazuje na przeszłą ekspozycję lub na udaną immunizację przeciwko poliowirusowi. Wysokie miano IgG przy braku objawów klinicznych zazwyczaj odzwierciedla zakończoną, lecz pamiętną infekcję. Podwyższone wartości w połączeniu z objawami neurologicznymi (np. regresja zachowań, zaburzenia ruchowe) mogą sugerować aktywację immunologiczną lub przewlekłą obecność wirusa.