Cel badania Określenie, czy w surowicy krwi występują przeciwciała IgA skierowane przeciwko charakterystycznym antygenom enterowirusów (np. Coxsackie, Echowirusy, poliowirus). Obecność tych przeciwciał wskazuje na aktualny lub niedawno zakończony przebieg infekcji, który może wywoływać lub nasilać reakcje zapalne w układzie nerwowym.
Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej lub przewlekłej infekcji enterowirusowej, w tym powikłań neurologicznych, takich jak wirusowe zapalenie mózgu czy zapalenie mięśnia sercowego. Ocena roli infekcji enterowirusowych w zaburzeniach neuroimmunologicznych, w tym PANS/PANDAS oraz spektrum autyzmu (ASD) i innych zaburzeń neurorozwojowych.
Monitorowanie skuteczności terapii przeciwwirusowej, immunomodulującej lub rehabilitacyjnej u pacjentów z udokumentowaną ekspozycją na enterowirusy. Badania przesiewowe u dzieci i młodzieży z nawracającymi objawami neurologicznymi, regresją rozwojową, zaburzeniami zachowania lub nasilonymi objawami autystycznymi. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły – zazwyczaj 5 ml krwi, odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy.
Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Na płytce mikrotestowej utrwalone są antygeny najczęściej spotykanych enterowirusów. Po dodaniu surowicy, specyficzne IgA wiążą się z antygenem, a następnie są wykrywane przy użyciu enzymatycznego podłoża, co pozwala na ilościowy pomiar w jednostkach międzynarodowych (IU/ml). Analiza obejmuje kalibrację przy użyciu standardów WHO, co zapewnia porównywalność wyników.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu. Należy unikać przyjmowania leków immunosupresyjnych, wysokich dawek immunoglobulin lub plazmaferezy w ciągu 14 dni przed pobraniem krwi, ponieważ mogą one obniżać wykrywalność IgA. W przypadku małych dzieci zaleca się pobranie próbki w stanie spoczynku, aby zminimalizować wpływ stresu.
Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom IgA przeciwko enterowirusom (zwykle > 20 IU/ml) świadczy o niedawnym lub trwającym zakażeniu, które może mieć związek z objawami neuroimmunologicznymi. Wynik ujemny – brak wykrywalnych IgA (≤ 10 IU/ml) sugeruje brak niedawnej ekspozycji lub późny etap zakażenia, w którym odpowiedź IgA już ustąpiła. Wynik nieokreślony – wartość w strefie szarości (10‑20 IU/ml).