Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w surowicy przeciwciał IgG specyficznych dla patogenu Entamoeba histolytica. Obecność tych immunoglobulin świadczy o przebytej lub aktualnej infekcji amebowej, co jest istotne przy wyjaśnianiu przyczyn biegunek, dysenterii oraz ewentualnych zmian wątroby. Wskazania kliniczne Objawy ze strony przewodu pokarmowego: biegunka (krwawa lub niekrwawa), ból brzucha, nudności, wymioty.
Podejrzenie ropni wątroby, ropni płucnych lub innych postaci choroby wędrującej wywołanej E. Kontrola skuteczności terapii przeciwpasożytniczej – spadek poziomu IgG po zakończeniu leczenia. Diagnostyka przewlekłych zaburzeń jelitowych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których często obserwuje się dysbiozę i infekcje pasożytnicze.
Badanie przesiewowe w grupach podwyższonego ryzyka: podróżnicy do regionów endemicznych, osoby pracujące w służbach sanitarnych lub w warunkach o niskiej higienie. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły (5‑10 ml krwi). Po pobraniu krew musi być odwirowana, a uzyskany surowicowy płyn przechowywany w temperaturze 2‑8 °C i dostarczony do laboratorium najpóźniej w ciągu 7 dni.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani długiego okresu postu. Zaleca się, aby w dniu pobrania krwi pacjent unikał przyjmowania leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen) oraz silnych immunosupresantów, które mogą modulować odpowiedź serologiczna, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza prowadzącego. Metoda Analiza odbywa się przy użyciu testu immunoenzymatycznego ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay).
Na powierzchnię płytki mikrotiterowej naniesiono wysoko czyste antygeny powierzchniowe E. histolytica, które wiążą przeciwciała IgG obecne w próbce. Po dodaniu enzymatycznego podłoża uzyskuje się reakcję barwną, której intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w surowicy. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto przeciwciała IgG; sugeruje przebyte lub aktualne zakażenie amebowe. W połączeniu z objawami klinicznymi wskazuje na konieczność dalszych badań (np.
badanie kału, USG lub tomografia wątroby) oraz rozważenie leczenia przeciwpasożytniczego. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; nie wyklucza bardzo wczesnego zakażenia (okres okienkowy) ani infekcji, w której odpowiedź immunologiczna opiera się głównie na IgM. Wynik nieokreślony (szary) – warto powtórzyć test po kilku tygodniach lub zastosować dodatkowe metody serologiczne (IgM, testy wykrywające antygeny w kale).