Cel badania Badanie służy do wykrycia w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenowi endomysium (EmA‑IgG). Ich obecność świadczy o aktywnej immunologicznej reakcji na gluten i jest przydatna w diagnostyce celiakii oraz w ocenie nadwrażliwości na gluten u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi. Wskazania kliniczne Diagnostyka celiakii u osób z całkowitym lub częściowym niedoborem IgA (np.
Uzupełniające badanie serologiczne, gdy testy IgA (tTG‑IgA, EmA‑IgA) dają wynik fałszywie ujemny. Monitorowanie skuteczności diety bezglutenowej – spadek poziomu EmA‑IgG wskazuje na zmniejszoną ekspozycję na gluten. Ocena potencjalnej nadwrażliwości na gluten u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których objawy żołądkowo‑jelitowe mogą wpływać na zachowanie.
W sytuacji podejrzenia dodatkowych chorób autoimmunologicznych związanych z glutenem (np. choroba Hashimoto, cukrzyca typu 1). Materiał biologiczny i metoda Do badania wykorzystuje się surowicę krwi pobraną z żyły. Analiza przeprowadzana jest metodą pośredniej immunofluorescencji (IIF) na preparacie tkankowym, najczęściej pochodzącym z jelita lub przełyku małpy.
Przeciwciała IgG wiążą się z antygenem endomysium, a następnie są wykrywane przy użyciu wtórnego przeciwciała znakowanego fluorochromem, co umożliwia ocenę intensywności fluorescencji pod mikroskopem. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga długotrwałego postu – pobranie krwi może odbywać się w dowolnym czasie dnia. Zaleca się spożywanie diety zawierającej gluten (minimum 2‑3 porcje dziennie) przez co najmniej 7‑10 dni przed pobraniem krwi, aby zapewnić wiarygodny wynik.
W przypadku podejrzenia niedoboru IgA należy jednocześnie zlecić badania: EmA‑IgA oraz przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej klasy IgA (tTG‑IgA). Unikać intensywnej aktywności fizycznej oraz przyjmowania dużych dawek suplementów witaminowych lub mineralnych w dniu pobrania. Interpretacja wyników Wyniki podaje się w jednostkach jednostkowych (U/ml) i interpretuje w odniesieniu do zakresu referencyjnego ustalonego przez laboratorium.
Wynik ujemny (poniżej wartości odcięcia) – niska prawdopodobność aktywnej celiakii; nie wyklucza wczesnych stadiów choroby lub niskiego poziomu przeciwciał. Wynik dodatni (powyżej wartości odcięcia) – wskazuje na obecność EmA‑IgG; w połączeniu z objawami klinicznymi i/lub dodatnim tTG‑IgG zwiększa prawdopodobieństwo celiakii lub nadwrażliwości na gluten.