Cel badania Analiza stężenia przeciwciał IgG przeciwko antygenom endomysialnym (EMA‑IgG) oraz retikulinowym (ARA‑IgG) w surowicy krwi. Test umożliwia identyfikację autoimmunologicznej reakcji skierowanej przeciwko komórkom nabłonka jelita cienkiego, co jest charakterystyczne dla celiakii. Wskazania kliniczne Podejrzenie celiakii u pacjentów z całkowitym lub częściowym niedoborem immunoglobuliny A (IgA). Objawy gastro‑enterologiczne (np.
przewlekła biegunka, wzdęcia, utrata masy ciała, niedobory mikro‑ i makroelementów) przy braku klasycznych markerów IgA‑tTG. Nietypowe manifestacje pozajelitowe: zaburzenia neurologiczne, dermatologiczne (np. opryszczkowate zapalenie skóry), psychiatryczne czy behawioralne, w tym nasilenie objawów autyzmu. Monitorowanie skuteczności diety bezglutenowej u pacjentów, u których testy IgA nie są dostępne lub dają wyniki niejednoznaczne.
Ocena ryzyka celiakii w rodzinach z wysoką częstością występowania choroby autoimmunologicznej. Materiał biologiczny Surowica uzyskana z krwi pobranej z żyły obwodowej – zalecana objętość 5‑10 ml. Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatycznego oznaczenia (ELISA). Na powierzchnię płytki naniesione są czyste antygeny endomysialne i retikulinowe.
Przeciwciała IgG obecne w próbce pacjenta wiążą się z tymi antygenami, a następnie są detekowane przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego. Wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych (U/ml) oraz jako stosunek do wartości referencyjnej (np. Przygotowanie pacjenta Nie ma wymogu specjalnej diety przed pobraniem krwi.
Zaleca się pobranie próbki w stanie spoczynku, najlepiej po nocnym poście (minimum 8 h), aby uniknąć ewentualnego rozcieńczenia osocza po posiłku, choć brak postu nie wpływa znacząco na wynik. Interpretacja wyników Wynik dodatni – podwyższony poziom IgG‑EMA i/lub IgG‑ARA wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo celiakii, szczególnie gdy potwierdzony jest dodatni wynik testu IgA‑tTG lub histopatologiczne zmiany w biopsji jelita.
Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał IgG zmniejsza prawdopodobieństwo celiakii, ale nie wyklucza jej, zwłaszcza u osób z prawidłowym poziomem IgA i niejednoznacznymi objawami klinicznymi. Wartości graniczne – wyniki bliskie wartości odcięcia (np. 0,8‑1,2 U/ml) powinny być powtórzone po 4‑6 tygodniach lub zweryfikowane dodatkowymi badaniami (np. genotypowanie HLA‑DQ2/DQ8, endoskopowa biopsja).